«

»

okt 08

Filmrecensie: If I Stay

If I Stay is een geweldig boek die hartverscheurend en ontroerend is. Gayle Forman is een geweldige auteur en ik heb in mijn recensie wel laten merken dat ik erg fan ben van dit boek. Vorige week was het dan eindelijk tijd om met mijn zusje naar de bioscoop te gaan om te zien of de verfilming van dit boek de moeite waard is. Een film maken van dit boek leek me knap lastig, aangezien er enorm veel flashbacks zijn waardoor de tijdsperiode enorm lang lijkt, terwijl het verhaal eigenlijk maar twee dagen duurt. Ik ging met wat twijfels naar de film, maar ik heb toch enorm genoten van deze boekverfilming.

Ik ben best kritisch als het om boekverfilmingen gaat. De verhaallijn moet niet te veel afwijken van het boek, de personages moeten passen bij het beeld wat ik in mijn hoofd had, en het is mooi meegenomen als de muziek in de film een goede toevoeging geeft aan de film en het boek. Een goede boekverfilming zie ik dus niet vaak. Deze film is er dus wel eentje van.

Voor de mensen die het boek (nog) niet hebben gelezen – ga dat zo snel mogelijk doen jij! -, hier een korte samenvatting: Mia is gek op de cello en wil later muzikante worden. Ze heeft rockers als ouders en een lief broertje. Daarnaast heeft ze een relatie met Adam, die lid is van een rockband. Tijdens een witte winterdag besluiten Mia, haar ouders en haar broertje naar wat vrienden te gaan met de auto. Tijdens de autorit komen ze in botsing met een andere auto. Mia ligt in een coma en treedt buiten haar lichaam, terwijl ze alles meemaakt als buitenstaander. Haar familie verdwijnt uit haar leven en komen te overlijden. Zou ze blijven of sterven zodat ze weer bij haar familie kan zijn?

Laten we beginnen met de verhaallijn van de film. Deze paste goed bij het boek en de makers hebben weinig veranderd aan het verhaal, ze hebben het af en toe zelfs verbeterd. Eén van de grootste veranderingen was dat de vader van Mia nog leefde na het ongeluk. Hij kwam nog bij de intensive care, maar hij had het uiteindelijk niet gehaald. Mia hoorde als eerste dat haar vader overleed, enkele tijd later hoorde ze dat haar moeder tijdens het ongeluk al was overleden, en verder in de film komt haar broertje nog te overlijden. Dit is wat anders dan in het boek. Ondanks dat het anders was, vond ik het een verbetering. Doordat stapje voor stapje Mia’s dierbaren komen te overlijden, raakt ze steeds meer in shock en krijg je nog meer medelijden met Mia. Ook de balkonscène en meer nadruk op Adam versterkte het verhaal uitstekend. De flashbacks waren ook goed neergezet en je krijgt zeker een gedetailleerd beeld van het leven van Mia.

Het acteerwerk was uitstekend. Chloe vertolkte de rol van Mia met klasse, het was alsof mijn beeld van Mia uit het boek exact was overgenomen in de film. Ze had ook zo’n geweldig lieve glimlach en blik, eentje waarbij je haar bescheidenheid, liefde en passie van het beeldscherm afspatten. ZE IS ZO KNAP WAAAAHH (Jep, ik ben van plan om haar een keer na te gaan tekenen, en nee, ik verontschuldig me niet voor mijn fanboy-uitspatting). Ook Adam was goed gecast, het was alsof hij uit het boek was gestapt! Ook de familie van Mia waren stuk voor stuk een weerspiegeling van de karakters uit het boek. De ouders waren stoere en moderne ouders en het broertje was een onbezorgd jochie.
Ik vond de karakters zeer realistisch overkomen. De liefde die Mia van haar dierbaren ontvangt voelt heel echt aan. Aan de ene kant heb je onwijs veel medelijden met Mia, aan de andere kant is het zo ontroerend dat je ziet hoeveel mensen naast haar ouders en broertje enorm om haar geven. Als kijker voel je je niet alleen verdrietig, maar krijg je ook een fijn gevoel omdat je ziet dat Mia omringd wordt door zo veel liefdevolle mensen. Ze staat er zeker niet alleen voor!

Hoewel mijn zusje het boek niet had gelezen, vond ze de film zeker ontroerend. Ik kon bijna een traantje uit haar ooghoek zien ontsnappen tijdens de scène met de opa van Mia die haar vertelt dat ze mag gaan als ze dat wil. Die scène was zeker mooi, iedereen in de zaal hield even zijn adem in en ik hoorde toch wel wat gesnik. Mijn zusje vond het einde wat abrupt, maar dat is het boek ook. Ik was zeer tevreden over het einde, het montagewerk had prima resultaat geleverd met alle beelden.

Ook de muziek… Wauw! De band van Adam was best leuk, ik kreeg echt een concertgevoel. Hadden we maar zulke gave bands in mijn dorp! Niet alleen de rock klonk goed, ook de klassieke muziek van Mia was schitterend. Een perfecte combinatie van klassiek en rock in de film. Daarbij vond ik de nieuwe versie van ”Halo” prachtig en stukken beter dan het origineel. De soundtrack van If I Stay draai ik nu al een tijdje plat!

Ik zou zeggen: Ga naar deze film! Het is een verbazingwekkend goede film, de acteurs zijn perfect, het boek is goed omgezet in een film en de muziek is briljant. Ik wil de dvd waarschijnlijk wel kopen als die uit blijkt te zijn!

Heb jij deze film al gezien en wat vond je ervan?

 

Geef een reactie