«

»

mrt 27

Filmrecensie: The Book of Life

Animatiefilms blijf ik stiekem nog steeds ontzettend leuk vinden, dus ik vond dat het eens tijd was om weer een film te zien die voor de hele familie bedoeld is. The Book of Life kwam meteen in mij op, dit leek me een fijne kinderfilm met een mooie boodschap. En ja hoor, ik had gelijk, want The Book of Life is een film die je knus met de familie op de bank kan kijken, een film voor jong en oud.

In The Book of Life start de film met een schoolreisje van vier kinderen die aankomen bij een museum. De rondleidster van het museum brengt de kinderen naar een prachtige kamer met een groot boek, The Book of Life en ze vertelt het verhaal over een liefdesverhaal wat zich afspeelt in Mexico. Manolo en Joaquin, twee goede vrienden, zijn allebei verliefd op Maria, een prachtig meisje. Joaquin is een sterke jongen en zijn vader was een sterke generaal en Joaquin gaat hem opvolgen. Manolo’s familie zit vol met stierenvechters, maar Manolo zou veel liever muzikant willen worden met zijn gitaar. In Mexico vieren ze de dag van de doden, waarin ze al hun overleden familieleden herdenken. Als je sterft, ga je naar het land van de herinnerden, een vrolijke plek, een soort hemel. Wanneer mensen je niet meer herdenken, ga je naar het land van de vergetenen. La Muerte is een mooie vrouw die in het mooie land hoort, Xibalba is de heerser van het land van de vergetenen. De twee goden sluiten een weddenschap. Als Manolo Maria’s hart kan veroveren, zal Xibalba zich niet meer bemoeien met La Muerte. Als Joaquin zal trouwen met Maria, mag Xibalba heersen over het land van de herinnerden. Wie zal het hart van Maria veroveren?

 

In The Book of Life word je meegenomen op een romantisch avontuur waarin familie, de liefde, moed en het wezen van een echte held centraal staat. Het verhaal is vrolijk, romantisch, grappig en soms ook zielig. Ik had echt het gevoel alsof ik naar een fantastisch sprookje zat te kijken (Disney heeft een concurrent!). Deze film is ideaal voor kinderen, maar ouder publiek kan ook genieten van dit verhaal. Een verhaal over de dood, liefde en het trotseren van gevaar is weggelegd voor een groot publiek. De strijd om het meisje is op het eerste gezicht wat simpel, maar deze film heeft dit thema goed neergezet. Het is overduidelijk waarom de twee mannen op Maria vallen (ze is ontzettend knap, maar ook slim, sterk, gewoon het perfecte plaatje!) en het is ontroerend om te zien hoe de mannen het hart van Maria proberen te veroveren. Ook de plicht van de familie komt naar voren in dit verhaal. Joaquin en Manolo hebben legendarische voorouders en hebben een enorme druk om net zo beroemd te worden, wat een lastige opgave blijkt te zijn. Moeten ze hun hart volgen of in de voetsporen treden van hun voorouders?

De animatiestijl in deze film vond ik uniek en zag er zo leuk uit! De rondleidster aan het begin van de film heeft houten poppetjes die de personages in het verhaal voorstellen, en alle personages zijn dan ook wat houterig afgebeeld (dit kan je bijvoorbeeld zien bij de armen van de mannen op de afbeelding). Deze mix van houten poppetjes en animatie ziet er gaaf uit, en dan heb ik nog niet eens gesproken over alle kleuren in de film! Het rijk van de levenden (oftewel Mexico) heeft iets degelijks en ziet er rustig uit, terwijl het land van de herinnerden er veel kleurrijker en feller uitziet. Het land van de doden is dus vrolijker dan de normale wereld, wat een mooi contrast is.

De Mexicaanse setting is geweldig en echt typisch voor deze film. Veel stemmen van de karakters zijn ook van zulke afkomst en je ziet echt wat van de Mexicaanse cultuur en hoe familie met elkaar omgaat en hoe ze de doden herdenken. Jonge kijkertjes denken een fantasiewereld te zien, maar aan de andere kant zien ze gewoon een stukje van onze wereld, alleen dan met wat aanpassingen. Zelf heb ik nog nooit een kinderfilm gezien die zich afspeelt in Mexico, dus dit is zeker leuk om te zien!

Muziek speelt ook een mooie rol in dit verhaal. Manolo speelt graag op zijn gitaar en daardoor worden er aardig wat liedjes gezongen. Je zal er zeker een paar van herkennen, want het zijn wat andere versies van bestaande nummers (heel cool om ”Creep” te horen!). Al die muziek bracht een knusse sfeer aan deze film.

De grote boodschap in deze film is dat je jezelf moet zijn en je hart moet volgen, zeker wanneer andere mensen bepaalde dingen van je verwachten die je misschien helemaal niet wilt doen. Ook zul je veel zien van ware liefde voor familie en vrienden in deze film. Hoewel ik zelf meer van de actie films ben, of films met veel humor, heeft deze film mij aangenaam verrast en is dit één van mijn favoriete animatiefilms geworden.


1 reactie

  1. Jessica

    O, hier ben ik ook nog nieuwsgierig naar! Ik zal hem er binnenkort eens voor zetten.

Geef een reactie