jan 12

Filmrecensie: Wonder

Ongeveer drie jaar geleden las ik Wonder, een prachtig en emotioneel verhaal over een jongetje die een bijzondere aandoening heeft waardoor zijn hoofd er wat vreemd uit ziet. Auggie vindt zichzelf erg lelijk en is altijd bang door de reacties van anderen. Nu hij tien is geworden, moet hij van zijn ouders naar een normale school, hoewel Auggie nog nooit leeftijdsgenootjes heeft gesproken. Hij is bang om gepest te worden door zijn uiterlijk en hoopt dat zijn klasgenoten Auggie wel zullen waarderen. Het boek las je vanuit verschillende perspectieven en ik had er ontzettend van genoten. Nu is de boekverfilming in de bioscoop en vorige week ging ik er heen, aangezien ik heel benieuwd was naar het acteerwerk. Is de film net zo goed als het boek?

Ik zal meteen met de deur in huis vallen: Wonder is echt een prachtfilm en ik geef hem een dikke 10. Het is een aanrader voor jong en oud en ik denk dat de hele wereld mooier zou zijn als iedereen deze film zou zien. Het geeft mooie boodschappen over liefde, acceptatie en vooroordelen. Auggie is een kindje met veel zorgen, aangezien hij anders is dan de rest en bang is om niet geaccepteerd te worden door zijn klasgenoten. Je ziet zijn strijd met zijn tijd op school, maar bekijkt het verhaal ook vanuit het perspectief van zijn zus Via en zijn klasgenootjes, net zoals in het boek. Ik was ook erg blij om te zien dat de film erg trouw is gebleven aan het boek. Een bepaald heftig hoofdstuk aan het einde van het boek is iets minder hard geworden dan het boek, maar dat is juist erg fijn. 

Het is heel mooi om te zien dat alle personages veel aandacht krijgen. De hele film draait niet alleen om Auggie (terwijl veel personages vinden dat ”hun” wereld om Auggie draait), maar ook om zijn zus Via, zijn ouders, zijn klasgenootjes en meer. Hierdoor zie je het verhaal van vele kanten en dat was prachtig om te zien. Ook is het acteerwerk echt top. Jacob Tremblay als Auggie speelt echt fantastisch. Als klein kind had ik sondevoeding en dus een slangetje door mijn neus lopen, dus ik snapte meteen Auggies angsten over school. Ook de zorgen van de ouders va Auggie waren herkenbaar. Het is pijnlijk om anders dan de rest te zijn, maar Auggie weet zichzelf er doorheen te slaan. Ook vind ik Izabela Vidovic als Via een hele fijne actrice, aangezien ze heel goed een grijs muisje kan spelen, maar ook op de voorgrond kan staan. Julia Roberts en Owen Wilson zijn twee bekende acteurs en spelen ook maar al te goed de ouders van Auggie en Via. Julia weet vooral de drama toe te voegen aan het verhaal, terwijl Owen juist wat meer humor in de film brengt. Millie Davis speelt een van de klasgenootjes van Auggie (Summer) en ik vond haar zo’n oprecht, vriendelijk en eigenwijs meisje, complimenten daarvoor! Ik kan zo nog even doorgaan, want alle acteurs waren heel realistisch.

Hoewel deze film heel emotioneel is en genoeg tranen kan laten rollen, is het vooral een film vol hoop en vreugde. Ondanks dat Auggie tegenslagen in het leven heeft, weet hij ermee te dealen en weten zijn klasgenootjes steeds beter met hem om te gaan. De film was ook fantastisch afgerond. Elke verhaallijn was bevredigend qua einde en de film eindigt vooral met positieve gevoelens. Dit vond ik ontroerend om te zien en het kan veel mensen hoop bieden die anders zijn dan de rest en daar vaak mee geconfronteerd worden. Ik was in ieder geval een groot tranendal in de bioscoop, maar ik heb ook keihard kunnen (glim)lachen.

 

Wonder is een enorme aanrader om te zien. De acteurs spelen geweldig, alle personages krijgen genoeg aandacht en ondanks de drama in de film, heeft het een positieve boodschap. Ga deze film zien!

2 reacties

  1. Ik heb vorige week het boek pas uitgelezen, maar door deze recensie ben ik nu nog nieuwsgieriger geworden naar de film! Goed om te horen dat ze dichtbij het boek zijn gebleven. 🙂

  2. Ik heb de film ook al gezien, maar nu wil ik het boek ook wel graag lezen, dat is toch altijd anders dan een film.

Geef een reactie