mrt 30

Recensie: De Doodskuur (Maze Runner #3)

Titel: De Doodskuur (Maze Runner #3)35 Maze Runner 3 De Doodskuur James Dashner

Auteur: James Dashner

Genre: Young Adult, Dystopie, Spanning

Uitgeverij: Querido

Pagina’s: 364

Bindwijze: Paperback

Prijs: 15,00

Cijfer: 9/10

Link naar de pagina op Goodreads

 

Thomas weet niet meer wie hij moet vertrouwen. WICKED, de organisatie die achter alle proeven zit, hebben nog meer in petto. Thomas kan zijn geheugen terugkrijgen, maar wil hij dat wel? Wordt er dan nog niet meer met hem geknoeid? Thomas moet zijn best doen, want het lot van misschien wel de hele mensheid ligt in zijn handen…

 

Ik wil uitgeverij Querido bedanken voor het versturen van een recensie-exemplaar met in ruil daarvoor een eerlijke recensie.

 

De Doodskuur is het laatste deel in de trilogie van James Dashner (in ieder geval, het einde van het verhaal) en hierin volg je weer spannende avonturen die Thomas meemaakt. Ik was gek op De Labyrintrenner en De Schroeiproeven en ook dit boek vond ik geweldig, alleen kon het net niet zo goed zijn als de vorige delen. Dit kwam niet door de spanning (want dit was net zo hoog als in de vorige delen), maar meer door wat andere zaken die dit boek niet helemaal perfect maakte.

 

Net als Thomas word je in het diepe gegooid. WICKED is goed, of toch niet? Wie is te vertrouwen? Kan Thomas wel zijn eigen vrienden vertrouwen of zijn die gehersenspoeld? Wat moet Thomas nou doen? Ik kon enorm met Thomas meeleven, want ook ik vertrouwde niemand meer en ik werd gek van de verwarring. Dit zorgt ervoor dat je haast niet kan stoppen met lezen, je moet gewoon weten wie er uiteindelijk aan de goede kant staat! Daarbij leek elk hoofdstuk wel te eindigen op een flinke cliffhanger en werd het verhaal telkens in een andere richting geworpen. Wat doe je me aan James Dashner, mijn nachtrust was compleet verdwenen door dit zenuwslopende verhaal!

 

In de eerste twee delen is er veel onduidelijkheid van WICKED betreft, maar in dit deel worden er al heel veel dingen duidelijk. Niet alles wordt compleet uitgelegd (ik ben nog steeds nieuwsgierig naar wat er precies gebeurde voor het labyrint en hoe WICKED is ontstaan), maar daar krijgen we hopelijk wat meer van te zien in de prequels van deze serie (waarvan er eentje deze zomer verschijnt in het Nederlands en Dashner is bezig met het schrijven van een tweede!). Na dit boek wil je sowieso meer lezen, want dan krijg je hopelijk het totale overzicht van het verleden van Thomas en de andere Laarders.

 

Het einde had zowel goede als slechte kanten. Het einde had zo veel actie, geweld, het was werkelijk CRANKzinnig (flauw woordgrapje, ik weet het)! Offers werden gemaakt en ik heb meerdere keren flink moeten slikken toen ik er achter kwam dat niet iedereen het overleefde. Het allerlaatste hoofdstuk vond ik ook net zo schokkend als in de vorige delen, maar maakt toch een fijne afsluiter van deze trilogie. Een minpuntje? Ik vond het einde naar mijn idee iets te abrupt. Vele gevechten en achtervolgingen krijg je te zien aan het einde, maar dan opeens… klaar. Het ging naar mijn idee iets te snel, maar ik weet zeker dat andere lezers dit gevoel niet zullen hebben.

 

De Doodskuur, een geweldige afsluiter van een serie vol mysterie, bloedstollende spanning en een heleboel gruwelijke taferelen. Dit is zeker één van mijn favoriete trilogieën geworden en ik kijk uit naar de andere boeken van James Dashner die over de Maze Runner gaan. Nu kan ik gelukkig wel even bijkomen van al die spanning, dat heb ik (en Thomas) misschien wel verdiend…

4 reacties

Naar het reactie formulier

  1. Sounds good!

  2. Ook wel eens leuk, iemand die tevreden is over dit boek!

  3. Jaaaa ik ga hier nu vol goede moed in beginnen. Ben zo benieuwd!

  4. Ik ga met deze mening akkoord, ik kon ook zeer goed met de personages meeleven en werd soms ook wat gek van al die verwarring. Maar als ik er één keer in begon te lezen, had ik het toch moeilijk om het aan de kant te leggen. Het is nu eenmaal zo dat in een boek als dit er veel slachtoffers vallen. Het klopt wel dat er op een bepaald moment van alles tegelijk gebeurd (gevechten, achtervolgingen, enz.) en plots was het allemaal voorbij. Ik geef hem wel gelijk dat het soms allemaal wat snel ging maar dat hoort er nu eenmaal bij. Ik kan ook niet wachten om het volgende deel te lezen, en ik raad dit vooral aan andere lezers die van een boek vol actie houden.

Geef een reactie