«

»

nov 24

Recensie: De Never Evers

Titel: De Never Evers

Auteurs: Tom Ellen & Lucy Ivison

Genre: Middle Grade, Contemporary

Uitgeverij: BlossomBooks

Bladzijdes: 336

Bindwijze: Hardcover

ISBN: 978 90 206 7944 1

Prijs: 15,00

Cijfer: 6/10

Link naar de pagina op Goodreads

 

Muis is laatst van de balletschool gestuurd en nu gaat ze met tegenzin mee met de skivakantie van haar nieuwe school. Ze heeft al wat nieuwe vriendinnen, maar ze voelt zich nog niet volledig op haar plek. Jack gaat ook met zijn eigen school op skivakantie en kijkt samen met zijn vrienden uit naar het skiën en meisjes, hoewel Jack daar nog weinig verstand van heeft. De grote popster Roland is toevallig ook dichtbij beide klassen tijdens hun skivakantie en Jack lijkt best wel op Roland. Een interessante skivakantie gaat het zeker worden…

 

Tom Ellen & Lucy Ivison ken je misschien wel van het boek Lobsters, een heerlijk ongemakkelijk liefdesverhaal waar ik enorm van genoten had. Toen ik bij een presentatie van de nieuwe boeken van Blossom Books was, mocht ik daarom ook drie boeken uitkiezen die ik zou gaan lezen als recensie-exemplaar. Omdat ik Tom & Lucy ontzettend komisch vind en ik ze een paar keer heb gesproken, kon ik niet wachten om dit boek te lezen. Laatst kwam De Never Evers binnen en las ik een winters avontuur met Muis en Jack…

 

Tom en Lucy, ze weten altijd een glimlach op mijn gezicht te toveren. Zodra ik begon met het lezen van De Never Evers, werd ik al snel erg vrolijk. Beide schrijvers maken het verhaal vlot en weten met hun enthousiaste schrijfstijl veel energie in een verhaal te stoppen. Zeker als je net iets onder de YA-doelgroep valt (dus 14 jaar oud of jonger) kan je ontzettend genieten van dit verhaal. Je hoeft niet al te veel na te denken, maar gewoon lekker duiken in deze skitrip en zien wat Muis en Jack allemaal meemaken.

Als wat oudere lezer wist dit boek mij alleen wat minder te plezieren in vergelijking met Lobsters. Je merkt duidelijk dat Tom en Lucy zich wat inhouden omdat dit boek wat voor de jongere lezer is. Het is allemaal iets te braafjes, iets wat ik niet van deze twee schrijvers gewend ben. Ik vond dit erg jammer, aangezien de echte hilariteit niet helemaal op mij overkwam. Halverwege het boek had ik ook niet echt het idee dat er veel gebeurd was of dat er nog grote dingen op de planning stonden.

 

Muis en Jack vind ik wel twee sympathieke personages die allebei een leuke persoonlijkheid hadden. Muis moet wel wat van zich afbijten en zit niet helemaal lekker in haar vel, maar dat compenseert Jack met zijn spontane en droge uitstraling. De Never Evers vond ik dus echt een ”kindje” van Lobsters, waarin het verhaal van Lobsters wat ingetogen en jeugdiger is gemaakt. Ontzettend leuk voor je wat jongere neefje en nichtje, maar niet per se voor de wat oudere doelgroep die zich kapot heeft gelachen bij Lobsters.

Geef een reactie