jul 08

Recensie: Het Geheugenboek

Titel: Het Geheugenboek

Auteur: Lara Avery

Vertaling: Tineke Funhoff

Genre: Contemporary, Young Adult

Uitgeverij: Luitingh-Sijthoff

Bladzijdes: 383

Bindwijze: Hardcover

ISBN: 9789024574056

Prijs: 19,99

Cijfer: 8/10

Link naar de pagina op Goodreads

 

Sammie McCoy is een ijverige leerling. Ze hoopt de beste cijfers van de school te halen, te winnen bij de debatwedstrijden en te gaan studeren in New York. Haar grote dromen kunnen alleen in duigen vallen wanneer ze hoort dat ze een zeldzame ziekte heeft waardoor ze zich niks meer zal herinneren. Haar familie, haar oude jeugdvriend Cooper en zelfs haar vrienden en de jongen waar ze jaren verliefd op is zullen haar zien aftakelen. Ze besluit daarom alles op te schrijven, als een boek waarin ze haar herinneringen opschrijft voor de toekomstige Sammie die niks meer zal weten…

 

Voor de YA Boekverslinders Leesclub bij Silvester Boek en Spel bespreken we op 1 september Het Geheugenboek, een totaal ander boek ten opzicht van Carve the mark, het vorige boek dat we besproken. Een nogal droevige contemporary, als ik het zo mag geloven. Ik was al een tijdje nieuwsgierig naar dit boek, dus het was heel fijn dat ik hem kon lezen voor de volgende leesclub. Ik hoorde van vele lezers dat hun hart compleet gebroken was en ze zich kapot hadden gehuild, zou dat ook voor mij gelden?

Het Geheugenboek is een bijzonder verhaal over een meisje met een enorm zeldzame ziekte. Sammie heeft een ziekte waardoor ze lichamelijk er op achteruit gaat, maar ze zal mentaal er ook veel van merken. Ze zal langzaamaan dement worden en zich niks meer kunnen herinneren. Zeker voor een meisje die bijna klaar is met de middelbare school is dat heel schokkend om te horen, aangezien je dan juist het leven wil gaan verkennen. Sammie heeft veel dromen over studeren in New York, maar dat zou misschien niet door kunnen gaan. Ze doet er alles aan om gezond te blijven en niet af te takelen, terwijl ze haar ziekte in eerste instantie wil verbergen voor de rest. Ik vond het heel bijzonder om zo’n aftakeling mee te maken, ik had maar al te veel medelijden met Sammie.

Hoewel ik de schrijfvorm erg prettig vond (het was als een soort dagboek, het hele boek is in principe een getypt bestand op de laptop van Sammie), vond ik het hoofdpersonage in het begin wat stroef. Sammie is nogal koppig als het om haar ziekte gaat. Ze wil gewoon doorgaan met topcijfers halen en is van plan om gewoon te gaan studeren. Haar leergierigheid en haar drive om te leren slaat wel iets te ver door, aangezien ze voor mij in het begin vooral overkwam als een gevoelloze stijve hark. Ze was niet op zoek naar vriendschappen en tijd doorbrengen met haar familie hoefde ze ook niet, waardoor ze heel statisch overkwam. Uiteraard moet er een jongen zijn die haar hart harder laat kloppen. De romantiek van het verhaal vond ik eerlijk gezegd prima om te lezen en zeker richting het einde was de hele overloop van de romantiek heel begrijpelijk. Halverwege vond ik Sammie ook een veel fijner personage, aangezien ze echt uit haar schulp kruipt en veel meer haar gevoelens uit.

 

En ja, dat einde, dat doet een hoop met je. Maar bij mij? Ik vond het einde zeker treurig, maar op een bepaalde manier ook heel mooi en liefdevol. Zeker die laatste hoofdstukken zijn heel emotioneel, hoewel het toch niet heel veel met mij deed. Ja, het was uiteraard zielig en er zat genoeg emotie in het slotstuk, maar het was wel te verwachten en schokte mij daarom wellicht niet enorm. Wel was ik onder de indruk hoe Lara Avery het verhaal wist af te sluiten en het heeft mij zeker geïnspireerd om bepaalde gebeurtenissen op papier te zetten, aangezien je sommige momenten echt moet koesteren. Dit boek bracht een mooie boodschappen met zich mee waar ik zeker veel aan had. Een aanrader voor mensen die houden van zielige, maar mooie boeken waarbij het verstandig is om tissues bij de hand te hebben.

2 reacties

  1. Ik hoor hier echt heel veel goede dingen over, maar twijfel nog steeds om het te gaan lezen…

    1. Ik denk dat jij het wel een goed boek gaat vinden Vivian! 🙂

Geef een reactie