«

»

okt 15

Recensie: Legend

Titel: Legend (Legend #1)
Auteur: Marie Lu
Genre: Young Adult, Dystopie
Uitgeverij: Gottmer
Bladzijdes: 319
Bindwijze: Paperback
Prijs: 5,00 (actie)
Cijfer: 8/10
Link naar de Goodreads-pagina

We leven in de Republiek Amerika. Het is het jaar 2130 en we zijn in Los Angeles. De maatschappij is op dit moment anders geregeld. Als je tien wordt, is het tijd voor de Proef, waar de vaardigheden voor kinderen worden getest om te kijken of ze een goede baan kunnen krijgen. Kinderen met een hoge score kunnen een goede opleiding krijgen, kinderen met een lagere score moeten hun hele leven werken in fabrieken en wanneer je nog lager zit kan je naar werkkampen toe, waar je hoogstwaarschijnlijk sterft. Daarbij komt bij dat de pest heerst onder de bevolking en alleen de rijke bevolking daar medicijnen voor kan krijgen. Ook heeft de Republiek oorlog met de Koloniën, die ook een groot deel van de Verenigde Staten in bezit hebben genomen.
June is een vijftienjarig wonderkind. Zij had als enige de maximale score behaald voor de Proef. Ze zit in de elite en wordt getraind voor een enorm hoge functie in het leger. Ze heeft veel aan haar broer, die ook een goede militair is. Hun ouders zijn al lang geleden overleden.
Day is ook vijftien, maar hij is geboren in een sloppenwijk en heeft de Proef niet gehaald. Hij kon ontsnappen aan de werkkampen en hij is de meest gezochte crimineel van de Republiek. Zijn moeder, broer en broertje zijn nog thuis en zijn broertje lijdt aan de pest. Day breekt in het ziekenhuis om medicijnen te stelen voor zijn broertje. Tijdens zijn missie heeft hij de broer van June verwond en al snel is haar broer overleden. 
Day krijgt de schuld van de dood van de June’s broer, en June gaat er alles aan doen om wraak op Day te nemen, totdat ze een groot geheim ontrafelt die haar een hele andere kijk geeft op de Republiek…

Legend is het eerste deel in de Legend-trilogie van Marie Lu. Ik hoorde vele verhalen over dit boek, sommige positief, sommige negatief, maar ik had wel een vermoeden dat ik dit boek leuk ging vinden. Het begon wat stroef, maar ik heb toch zeer genoten van dit boek.

Marie Lu heeft een schrijfstijl die recht door zee gaat. Ze is direct en daardoor kom je vlotjes door dit boek heen. Dit vond ik heel fijn aanvoelen. In het begin vond ik de verhaallijn nog vaag (redenen hiervoor vertel ik zo), maar de schrijfstijl hield me goed vast. Marie Lu wist ondanks mijn verwarring dit boek interessant te houden zodat ik het bleef lezen.

Het stroeve begin zat hem vooral in het systeem van de Republiek waar ik veel moeite mee had. Het voelde alsof er dingen misten of dat er wat verzwegen werd (wat uiteindelijk ook waar was). Ik vond het idee raar dat Day, een jongen die gezakt was voor de Proef, de grootste crimineel was in de Republiek, terwijl hij juist zwak en dom hoort te zijn. Daarnaast vond ik de epidemie van de pest nogal vaag. Waarom gebeurt dit bij bepaalde wijken van de stad, waarom controleert de regering nauwkeurig wie er besmet is geraakt en wat doen ze hier aan? Ik kreeg niet genoeg informatie binnen en daardoor keek ik met steeds meer wantrouwen naar de Republiek. Er was iets mis met deze regering, als lezer moet je alleen uitvogelen wat dat dan is… De corruptie van deze overheid komt langzaam naar voren, dus overeenkomsten met De Hongerspelen zijn snel gemaakt.

Ik hoopte antwoorden te vinden, want anders zou dit boek mij niet meer boeien. Ik had steeds minder begrip voor de maatschappij in de Republiek en ik vond het wat onrealistisch, totdat het grote geheim werd ontdekt door June, en daarnaast vertelt Day ook details over zijn leven. Halverwege het verhaal werd alles opeens duidelijk en stijgt de spanning enorm. Dit boek aan het einde wegleggen gaat dus niet! Lu wist mijn aandacht in het begin vast te houden en toen ik over de helft van dit boek was kwam ik er niet meer uit, het hield me compleet in zijn greep nu ik wist wat er aan de hand was!

Naast dit ultieme goede plot en spannende einde waren de karakters ook stuk voor stuk aantrekkelijk. June is een intelligent, stoer en vastberaden meisje. Day is dapper, vecht voor zijn dierbaren en is sluw. Twee persoonlijkheden die makkelijk kunnen botsen, maar toch op een geloofwaardige manier elkaar aantrekken. Marie Lu heeft hun relatie goed met elkaar kunnen uitdiepen waar ik van onder de indruk was. Het wisselende perspectief tussen de twee pubers is goed geschreven en ik had uiteindelijk totaal geen problemen met het wisselen van perspectief.

Wat ook nog een leuke extra is die Marie Lu heeft toegevoegd aan deze serie, is dat ze zelf onwijs mooi kan tekenen en ook schetsen van bepaalde personages en locaties uit Legend op papier zet. Hier de link naar haar tekenwerken van Legend. Day en June zijn hier vaak geschetst en vind het erg mooi om te zien dat het beeld dat Marie Lu heeft van haar personages ontzettend lijkt op hoe ik de personages in gedachte had. De tekeningen vind ik zelf erg mooi, dus ik raad je zeker aan even een kijkje te nemen op haar pagina.

Marie Lu heeft een sterk begin gemaakt in de Legend-trilogie. Men kan met enorm veel vragen zitten in het begin waardoor het verhaal wat verwarrend op je kan overkomen, maar de enige manier om hier vanaf te komen, is door te lezen! Je leest dit boek uit met een enthousiaste en tevreden gevoel, en je zal snakken naar meer! Gelukkig is de hele trilogie te koop in Nederland, dus je kan meteen door naar het volgende deel genaamd Wonderkind!

Fantasywereld heeft ook een recensie over dit boek geschreven

3 reacties

  1. Karlijn

    Deze serie is een van mijn favorieten! Ik moet alleen ongeduldig wachten tot het laatste deel bij de bibliotheek is 😛

  2. wereldachterwoorden

    Ik had niet echt dat ik het verwarrend vond, maar het roept inderdaad wel veel vragen op 🙂 En ik vind haar tekeningen zo gaaf!

  3. Ellis van der Miessen

    Meh. Dit was niet mijn boek. Het tweede deel schijnt wel veel toffer te zijn, dus die staat nog te wachten in de kast.

Geef een reactie