«

»

apr 15

Recensie: Phobos2

Titel: Phobos2 (Phobos #2)

Auteur: Victor Dixen

Genre: Young Adult, Science Fiction

Uitgeverij: Uitgeverij Q

Bladzijdes: 416

Bindwijze: Paperback

ISBN: 9789021405155

Prijs: 17,50

Cijfer: 7/10

Link naar de pagina op Goodreads

 

De twaalf jongeren die in het Genesisprogramma zitten en een kolonie op de planeet Mars gaan starten, hebben het zwaarder dan gedacht. Ze weten nu dat de makers van het programma kwade bedoelingen hebben en de planeet komt al dichterbij. De zes meiden en zes jongens moeten hun definitieve liefdeslijst opstellen, omdat ze op Mars zullen gaan trouwen. Ze zijn bang dat hun verblijf op Mars hun einde zal worden, maar ze staan er gelukkig niet alleen voor… 

 

Tijdens mijn voorbereidingen voor Yalfest leek het mij een goed idee om het vervolg op Phobos te lezen van Victor Dixen, die tijdens het grote YA-boekevenement aanwezig is. Phobos vond ik een interessant verhaal, maar sommige personages lieten me wat koud en hun conversaties vond ik zo vreemd. Ik had dus wat gemengde gevoelens bij dit verhaal, maar daarom wilde ik ook verder lezen zodat mijn oordeel wat aangescherpt kon worden. Nu maar de vraag of dat is gelukt…

Phobos2 gaat vrij snel verder na het einde van Phobos, wat eindigde op een flinke cliffhanger. Ik hoopte dat de spanning meteen hoog stond, maar eigenlijk ging de spanning vrij snel voorbij. Wat eerst zo spannend leek, werd al snel afgekapt en de kandidaten werden al snel weer gehoorzaam. Zonde! Hoewel er dus een kleine tegenvaller was in het begin, werd het daarna al snel beter. Vroeger vond ik de ruimtevaart al ontzettend interessant, maar nu lezen over het hele praktische gedeelte van het leven in de ruimte en het ontdekken van een andere planeet maakte mijn interesse alleen maar groter.

 

Door alle informatie over de ruimtevaart merkte ik pas echt hoeveel research Victor Dixen heeft gedaan. Al deze research heeft hij heel goed weten te verwerken in het verhaal. Ook de illustraties van bepaalde bouwwerken waren heel verduidelijkend en voegden echt wat toe aan het verhaal. Daarbij las ik dit boek ontzettend snel uit, Dixen wist mij makkelijk mee te slepen in het verhaal. Toch was dit verhaal het voor mij niet helemaal. De gesprekken tussen de kandidaten was wat minder geforceerd en veel realistischer, maar ik kon er soms niet helemaal bij hoe deze jongeren überhaupt werden gekozen voor dit programma. Zeker toen ik achter een bepaald verleden kwam van een personage, vond ik het verbazingwekkend dat deze persoon naar Mars is gegaan. Dat maakte het verhaal, ondanks de vele research, iets ongeloofwaardig. Daarbij vond ik sommige personages die op onze eigen planeet zijn totaal niet interessant, waardoor ik die hoofdstukken het liefst zo snel mogelijk gelezen had omdat het me totaal niet boeide. Laat mij maar vooral in de ruimte zitten tijdens het lezen van Phobos!

 

Afgezien van de minpunten die ik vond in het verhaal, ben ik wel maar al te benieuwd naar het derde deel. Ik kan echt niet wachten om erachter te komen hoe het Genesisprogramma zal aflopen, zeker omdat het einde veel spannende dingen voorspelt. Ik ben benieuwd hoe Victor Dixen is als persoon, want ik denk zeker dat ik dan nog enthousiaster kan worden over zijn boeken. Ik kan dus echt niet wachten op Yalfest (en naar het derde deel van Phobos)! Ondanks de minpunten, vond ik dit dus een buitenaards goed (badum tsss) verhaal!

Geef een reactie