«

»

jun 19

Recensie: Voor ik doodga

Titel: Voor ik doodga4 Voor ik doodga Jenny Downham

Auteur: Jenny Downham

Genre: Young Adult

Uitgeverij: Mouria

Bladzijdes: 304

Bindwijze: Paperback

Prijs: 14,90

Cijfer: 6/10

Link naar de pagina op Goodreads

 

Tessa is zestien en zal binnen een paar maanden sterven door leukemie. De dokters weten geen raad en ze besluit een lijstje te maken met tien dingen die ze voor haar dood gedaan heeft hebben. Dingen zoals seks, drugs, auto rijden en meer. Dit wil ze doen binnen die korte tijd dat ze nog te leven heeft. 

 

Voor ik doodga had ik vaak voorbij zien komen in de boekhandel en ik was erg nieuwsgierig naar dit boek. Het leek me een flinke tranentrekker waarbij ik even flink kon janken als een emotioneel wrak. Ik leende het boek van de bibliotheek toen ik hem zag liggen en wilde er snel mee beginnen. Ik hoopte flink veel emoties te krijgen door dit boek, maar was dit het geval? Nou, niet bepaald.

 

Tessa, de hoofdpersoon in het verhaal, is erg ziek en wil voor haar dood nog een aantal dingen hebben gedaan. Ken je de term YOLO? Nou, dat was zeker het geval bij Tessa. Ze leeft in het heden en wil de gekste en roekeloze dingen doen aangezien ze toch maar weinig tijd heeft. Ze krijgt hulp van een vriendin en verzwijgt de meeste dingen voor haar ouders. Vooral het begin was puur idioot gedrag omdat ze puur dat lijstje af wilde werken. Vond ik het fijn om te lezen? Nee. Ik begreep Tessa wel, maar ze dacht nauwelijks over de gevolgen en hoe het aan zou komen bij haar familie.

 

Halverwege het boek kreeg het verhaal een andere inslag. Tessa krijgt het zwaarder en zwaarder door haar leukemie, ook de lezer voelt dit. Hoe dichter Tessa naar de dood komt, hoe wanhopiger ze wordt, maar daarentegen gebeuren er ook mooie dingen in haar leven. Ik leefde steeds meer mee met Tessa en alle personages begonnen steeds beter te worden. Het voelde toch wat emotioneler aan, helemaal op het eind, waar ik toch met een brok in mijn keel zat.

 

De schrijfstijl is fijn en je kan snel door dit boek heen. De zinnen zijn helder en het hoewel het thema in dit boek erg zwaar is, leest het wel als een luchtig boek. Ik vond Tessa steeds een fijner en mooier personage worden, maar waarom dan die zes? Nou, om eerlijk te zijn, ik vond het boek niet al te bijzonder. Het is een mooi boek, dat zeker, maar het had niets spectaculairs of iets wat het zo uniek maakte. Het is voor mij meer een standaard verhaal over een puberaal meisje die komt te overlijden en nog wat van haar leven wil maken. Dit is zeker niet verkeerd, want het verhaal is heftig en roept zeker gevoelens op, maar zal nooit kunnen tippen aan boeken zoals Een weeffout in onze sterren of Zac & Mia.

2 reacties

  1. Daphne

    Ohhhh dit boek heb ik echt jaren geleden gelezen. Hoe oud zou ik zijn geweest? 13 ofzo? Nou, ik zeg je, toen kwam dat boek enorm hard aan. Die laatste paar pagina’s heb ik echt goed moeten huilen – echt tranen met tuiten. Ik kan me er nu eigenlijk niets meer van herinneren, behalve die ene scène in een hotel aan het strand waarin er wordt gezegd dat het lichaam zich iedere 7 jaar helemaal vernieuwd, ofzo (was dat überhaupt dit boek? haha), dat is me wel bijgebleven.

  2. Jacoline

    Zelf had ik dat ik niet echt heel erg met Tessa meeleefde, op zich snapte ik haar keuzes en gedachtegang wel, maar ik voelde me niet betrokken. Het einde vond ik dan wel weer goed, wat ik me ervan herinner (ik las het boek echt al iets van vier jaar geleden). Ik zou trouwens wel Jenny Downhams andere boek aanraden, Jij Tegen Mij, dit is heel anders dan Voor ik Doodga en is zelfs een van mijn favorieten.

Geef een reactie