The Friday Five: De vijf dikste boeken die je ooit las

Hoewel ik zelf van de vrij dunne boeken ben (het liefst rond de 300 pagina’s), vind ik het ook fijn om af en toe een dikke pil te gaan lezen waar ik me helemaal in kan verdiepen. Deze week bespreken we in de Friday Five de vijf dikste boeken die we ooit hebben gelezen, bedacht door Nienke van Booksometea. Ik heb even mijn Goodreads bekeken en mijn mijn boekenkasten afgegaan, en ik heb een prima lijstje kunnen vinden!

De dikste pil die ik heb gelezen (en dan reken ik alleen een boek van 1 verhaal mee, dus geen omnibus met meerdere delen) is Koningin van Lucht en Duisternis, het derde en laatste deel van De Duistere Machten van Cassandra Clare. Ik vind het knap dat ze de Schaduwjagerswereld nog zo lang kan uitbreiden, maar ik ben ook wel benieuwd wat ze zou doen met een verhaal dat zich niet afspeelt in dit universum. Het derde veel vond ik desondanks wel heel gaaf en de personages waren erg uitgewerkt.

Dan komt Slapen in een zee van sterren, een science fiction verhaal van Christopher Paolini. Ook een boek dat is afgerond, een erg fascinerend verhaal over de ruimtevaart en een strijd met een gevaarlijk alienras. Het was dan wel een dikke pil, maar het had een erg bevredigend einde en het ruimte-aspect was tot de puntjes uitgewerkt.

Midnight Sun is het verhaal van Twilight, maar dan vanuit het perspectief van Edward. Zo krijg je een kijk in zijn hoofd (en ook die van anderen, want hij kan gedachten lezen), wat je een heel ander beeld geeft van de personages in Twilight. Het verhaal krijgt daardoor een ietwat duister randje, wat wel bijzonder is om mee te maken.

Dan hebben we Rijk van Stormen, het vijfde deel in De Glazen Troon van Sarah J. Maas. Deze fantasyserie zit vol intimiderende personages vol magie, spannende veldslagen en politieke intriges. De wereld breidt zich constant uit en is elke keer beter en beter. Ik wil snel verder met de rest van de serie, want ik ben erg benieuwd naar het einde!

Tot slot De kleuren van licht, het laatste deel van de Schemering-trilogie van V.E. Schwab. Haar personages zijn zo intrigerend en hebben elk een uniek randje, maar ook de vier verschillende Londens die Schwab heeft bedacht zijn erg aansprekend. Dit laatste deel brengt het verhaal naar een hoogtepunt met een einde waar je u tegen zegt.

Dit zijn de boeken met de meeste aantal pagina’s die ik heb gelezen. Welke dikke pillen heb jij in je boekenkast staan? Laat het me weten, of check de lijstjes van de andere deelnemers aan deze Friday Five!

3 reacties

  1. Kleuren van Licht kwam ik echt niet doorheen, maar het vijfde deel van de Glazen Troon-serie staat ook op mijn lijstje! Iemand wees me erop dat het zevende deel meer pagina’s heeft, maar in de kast ziet dat er niet zo uit. Verder heb ik 1 omnibus, maar ik vond dat met een boek van meer dan 1600 pagina’s dat wel mocht 😉

  2. Oooooooooh je mag de dikste van De Glazen Troon nog! Meer dan 900 pagina’s steengoed verhaal, je gaat genieten. Daarentegen mag ik Koningin van Lucht en Duisternis nog, ben heel benieuwd! Lees nu Schaduwheer. Slapen in een zee van sterren vind ik, naast dat het ook echt dik is, echt dik aanvoelen. Ik lees niet zulke scifi, misschien is dat het euvel hier. Hopelijk gaat dit nog goedkomen. Ik zit bijna op de helft maar kom er zeer moeilijk doorheen.

  3. Het dikste boek dat ik tot nu toe las is er eentje van Diana Gabaldon. Dat telde meer dan 1000 bladzijden. Momenteel ben ik echter ook een fanfic aan het lezen die omgerekend aan ongeveer 250 woorden per bladzijde (dat is blijkbaar het gemiddelde aantal woorden per bladzijde in een boek) meer dan 2000 bladzijden telt.

Geef een antwoord

Jouw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.