Recensie: Boy 7

Titel: Boy 7
Auteur: Mirjam Mous
Genre: Spanning, Young Adult
Uitgeverij: Unieboek Spectrum
Bladzijdes: 286
Bindwijze: Paperback
Prijs: 10,00
Cijfer: 7/10
Link naar de Goodreads-pagina

Een jongen wordt wakker op een grasvlakte. Hoe hij heet en hoe hij hier is gekomen? Dat weet hij niet meer. Hij weet niets meer. Het enige wat hij heeft, is een rugtas. Hij vindt een mobiel en luistert naar een voicemailbericht. Het is zijn eigen stem die zegt dat hij in geen geval de politie moet bellen. De enige aanwijzing die hij kan vinden, is dat er op zijn kleren de naam Boy 7 staat. Boy besluit op zoek te gaan naar de waarheid en zijn geheugen, waarbij hij niemand kan vertrouwen. Wat voor duister geheim schuilt er achter zijn geheugenverlies?

Dit boek heb ik vele jaren geleden gelezen, maar ik was al veel te veel vergeten. In december komt de verfilming van Boy 7 in de bioscoop, dus toen ik dit boek voor maar 10 euro in de winkel zag liggen, besloot ik hem maar mee naar huis te nemen en hem te gaan herlezen. Net als Boy 7 had ik last van geheugenverlies en kon ik helemaal opnieuw beleven wat er gebeurde in dit spannende verhaal.

Vanaf de eerste bladzijde word je meteen in het verhaal gezogen. Aangezien je net als Boy 7 nog niets weet van de situatie, moet je samen met hem achter de waarheid komen. De hoofdpersoon kan bijna niemand vertrouwen en moet met wat enkele hints ervoor zorgen dat hij zijn geheugen terug kan krijgen. Lara is een meisje die hem helpt, maar hij heeft zelfs bij haar zijn bedenkingen. Stapje voor stapje komt Boy erachter hoe hij wakker werd op de grasvlakte en welke geheime en duistere praktijken hier achter zitten.

Mirjam Mous heeft een vlotte schrijfstijl, ze weet precies de juiste dingen te vertellen en ze houdt de spanning er goed in. Als lezer blijf je benieuwd naar het verhaal achter Boy 7. Er gebeurt veel in het verhaal en met behulp van flashbacks kom je precies te weten wat er gebeurde voordat Boy wakker werd op de grasvlakte. Het verhaal is goed opgebouwd en daardoor is het heel zeldzaam als je halverwege dit boek zou stoppen met lezen, dit boek moet je gewoon uitgelezen hebben!

De personages in het verhaal spraken je ook zeker aan. Aangezien Boy geheugenverlies heeft, is hij wantrouwig en vastberaden om zijn geheugen terug te krijgen. Hij is moedig en dit maakt hem een sympathiek personage. Ook de andere personages hadden hun eigen karakter waardoor je iedereen goed uit elkaar kon houden.

Boy 7 is een boek vol spanning, mysterie en moet je zeker een kans geven. Het is nog een redelijk dun boekje, dus je kan in redelijk korte tijd dit boek uitlezen. Als je eenmaal begint, houdt Boy 7 je in zijn greep en laat hij niet meer los!

Pas kwam de trailer uit van de boekverfilming van Boy 7, maar ik heb zo’n vermoeden dat ze niet heel trouw zijn gebleven aan het boek. Ik twijfel nog of ik de film ga zien, maar ik neem aan dat mijn vrienden mij vast wel mee proberen te sleuren naar deze film!

Wat vond jij van het boek en ga jij naar de bioscoop toe om Boy 7 te zien?

Mijn tekening: Mijn zusje en Harry Styles van One Direction

Mijn zusje is op 9 oktober (vandaag dus) jarig, en vorig jaar, voor haar zestiende verjaardag, wilde ik haar wat bijzonders geven. Uiteraard kocht ik iets van make-up of iets dergelijks (de gebruikelijke cadeautjes die je een zestienjarig meisje geeft), maar ik wilde ook iets geven wat uniek is en wat niet ergens te verkrijgen is. Ik dacht lang na over het cadeau, en uiteindelijk wilde ik een tekening voor haar gaan maken. Niet zo maar een tekening, maar een portret. Mijn zusje (Daniëlle) is al een lange tijd fan van One Direction (de muzieksmaak van mijn zusje en ik verschilt af en toe behoorlijk…) en haar favoriete lid is Harry Styles. Hoewel ik geen fan ben van deze boyband, pakte ik toch potlood en papier erbij en begon ik aan een portret van mijn zusje met Harry Styles.

Ik begon met het tekenen van mijn zusje met een foto als voorbeeld (wat in het begin nog best lastig was, zo’n knap gezichtje tover je niet zo één-twee-drie op papier). Ook van Harry had ik een voorbeeld, dus stapje voor stapje kwam de tekening wat tot leven. Ik had geen gebruik gemaakt van wattenstaafjes dus je kan nog wel duidelijk de potloodstrepen zien. Ik heb ook nog met een overdreven netjes handschrift de namen erbij gezet en dergelijke (zelfs van die meisjesachtige hartjes, die zijn nog moeilijk om te tekenen ook!).

Wat mijn zusje ervan vond? Ze werd helemaal stil toen ze mijn pakket openmaakte en daarin de tekening zag, met lijstje en al. Ze bedankte me niet voluit, maar ik kon aan haar ogen zien dat het wel veel voor haar betekende. Wanneer mensen aan haar vroegen wat ze allemaal had gekregen, noemde ze eerst mijn tekening voordat ze begon met de gewone cadeautjes. Sindsdien staat hij nu boven haar bureau en kijkt ze er nog vaak aan.

Vandaag is dus weer haar verjaardag. Deze keer krijgt ze geen tekening, maar wel iets speciaals wat helemaal moet worden verstuurd vanuit Amerika (denk maar in het teken van Fandom Merchandise 🙂  ).

Gefeliciteerd lief zusje van me! 🙂

Als iemand een portret van jou zou maken voor je verjaardag, welke beroemdheid/persoon wil je dan erbij zien staan?

Tekening in proces: Cara Delevigne #2

Vandaag had ik weer wat tijd om te tekenen en daar heb ik flink gebruik van gemaakt. Ik ben nu bezig met een portret van Cara Delevigne. Mocht je de eerste post nog niet hebben gezien, kan je hier naar de pagina toe gaan. Mijn eerste portret tekenen is wel heel lastig, maar gewoon beginnen en dan zien ik wel waar ik uit kom. Ik was dus al klaar met de eerste lijnen voor het gezicht en ik had de ogen redelijk af gekregen. Vandaag ging ik hier dus mee verder.

Hier nog even de foto die ik na aan het tekenen ben.

Ik begon het rechteroog (voor de foto links) wat donkerder te maken, aangezien gisteren dit oog wat te licht leek. Daarna tekende ik zachtjes de huid boven en onder dit oog.

 Daarna ging ik gelijk door met het voorhoofd, aangezien dat nog makkelijk te tekenen is. Het voorhoofd van Cara Delevigne is ook best glad, dus ik hoefde alleen maar aan de zijkanten wat schaduw aan te brengen.

 Vervolgens ging ik door met de zijkanten van haar gezicht en maakte ik een klein begin met de neus (de neus lijkt me heel moeilijk, dus ik ging erg voorzichtig te werk).

 Terwijl ik de andere wang wat meer kleur gaf, besloot ik toch maar verder te gaan met de neus. Ik ben nog niet klaar met de neus, maar het is een stuk minder erg dan verwacht,

Nu ik wel wat verder ben merk ik wel dat het ene oog wat groter is dan de ander, maar dat kan ik haast niet meer terugwerken (en dat wil ik ook niet, dan kan ik net zo goed opnieuw beginnen). Ik ben ook best benieuwd of de tekening uiteindelijk ook wel gaat lijken op Cara Delevigne. Ik denk toch dat het er wat anders uit gaat zien, maar voor een eerste portret ben ik nog redelijk tevreden tot nu toe. Ik maak me nu meer druk over het haar, aangezien dat wel een groot deel van de tekening beslaat en het haar sowieso erg gedetailleerd is.

Ik ben dus al weer een stukje vooruit gekomen met de tekening. Aangezien ik binnenkort het ziekenhuis weer in moet, zal ik waarschijnlijk een tijdje niet meer kunnen tekenen, maar daarentegen kan ik wel weer genoeg lezen.

Mocht je nog tips/opmerkingen/complimenten/suggesties hebben, ik hoor ze graag 🙂

Gezondheid-update: Ik heb een abonnement op het ziekenhuis

Hallo iedereen,

Zondag hadden jullie al mijn post kunnen lezen, waarin ik vertelde dat ik moest worden opgenomen in het ziekenhuis. Sinds zondag zijn er weer wat dingen gebeurd en komen er weer wat medische dingen aan in de toekomst, en ik wil jullie even op de hoogte brengen en vertellen hoe het er voor staat.

Ten eerste is de buikpijn en de misselijkheid niet over gegaan. Ik kan elke dag 20 keer mijn kruik wat opwarmen en heel veel eten doe ik nog niet. Gelukkig heb ik wel genoeg dingen te doen, zoals bloggen (ik loop echt al een stuk of 10 posts voor, niet normaal), lezen (ik lees bijna elke dag een boek uit), tekenen (ik ben flink bezig met mijn tekening van Cara Delevigne waar ik binnenkort weer een post van online zet met het proces) en muziek luisteren (ik heb weer een hoop bands gevonden waarvan ik fan van ben geworden). Aan mijn studie zitten gaat niet echt, de buikpijn zorgt ervoor dat ik mijn aandacht er totaal niet bij kan houden.

Dan de maandag. Maandag kon ik voor een afspraak naar het ziekenhuis komen voor een afspraak met de diëtiste. Aangezien ik dus al 1/10 van mijn gewicht kwijt ben moet ik niet meer afvallen, maar veel kan de diëtiste er niet aan doen. Ik moet voornamelijk kleine porties eten/drinken met veel eiwitten. Ik heb ook Nutridrink waar veel voedingsstoffen inzitten, maar dat drink ik nu langzaam. Gelukkig kan ik met behulp van nieuwe medicijnen tegen de misselijkheid wel in de ochtend (11 uur) een broodje als ontbijt nemen, maar veel extra eten gaat nog steeds niet.

Gisteren kreeg ik een belafspraak met de maag-, darm- en leverarts. En hier komt het wat minder leuke nieuws, want ik moet namelijk voor 3 à 4 dagen opgenomen worden in het ziekenhuis voor verschillende onderzoeken (maagonderzoek, darmonderzoek, onderzoek naar diverse uitwerpselen – ook wel bekend als poep en pies – en andere onderzoeken). Ik kijk er niet bepaald naar uit, maar hopelijk weten de dokters wat te kunnen vinden waardoor mijn buikpijn en misselijkheid kan worden genezen.
Voor een bepaald onderzoek bij mijn maag mag ik mijn medicijnen voor de misselijkheid 3 dagen van tevoren niet meer slikken, dus de misselijkheid zal denk wel weer in wat hogere mate terugkomen.

Wat wel enorm jammer is, is dat ik zondag dan niet bij de Kinderboekenmarkt in Den Haag aanwezig kan zijn, net wanneer ik juist zoveel boekenbloggers enthousiast heb gemaakt voor dit evenement! Dus, als jullie zo vriendelijk willen zijn om mijn blog een beetje bekend te maken bij alle YA-standjes, zou dat fantastisch zijn 🙂

Waar ik me wel nog erg zorgen om maak, is mijn studie. Deze week zijn er namelijk tussentoetsen waar ik sowieso niet bij kan zijn, dus deze kan ik niet maken. Over twee weken zijn al tentamens en door het ziekenhuis loop ik wel aardig achter. Ik hoop maar dat ik er snel overheen ben en toch voldoendes kan halen voor mijn tentamens, want de tentamens van de eerste twee blokken zijn het lastigst, dus als je die hebt gehaald, heb je eigenlijk al bijna je propedeuse binnen. Ik denk wel dat de Eramus wel iets voor me kan regelen als ik geluk heb, dus ik wacht het maar af. Gezondheid gaat nu even voor.

Wanneer ik kan worden opgenomen is nog niet zeker, nu is er nog geen plek vrij op de afdeling, maar zodra er plek is, kan ik gelijk komen. Ik heb dus al wat vooruit gewerkt voor blogposts en kan vast de laptop weer meenemen, dus jullie zullen NerdyGeekyFanboy niet hoeven te missen. Mocht ik in het ziekenhuis zet ik af en toe wel een P.S. bij mijn posts met eventueel een kleine update.

Nog bedankt iedereen voor alle berichtjes. Elke dag krijg ik wel weer van een stuk of 10 mensen de vraag hoe het met me gaat en de ”Beterschapjes” komen in grote getale binnen. Ik knap daar best van op 🙂

Ik hou jullie op de hoogte!

Filmrecensie: If I Stay

If I Stay is een geweldig boek die hartverscheurend en ontroerend is. Gayle Forman is een geweldige auteur en ik heb in mijn recensie wel laten merken dat ik erg fan ben van dit boek. Vorige week was het dan eindelijk tijd om met mijn zusje naar de bioscoop te gaan om te zien of de verfilming van dit boek de moeite waard is. Een film maken van dit boek leek me knap lastig, aangezien er enorm veel flashbacks zijn waardoor de tijdsperiode enorm lang lijkt, terwijl het verhaal eigenlijk maar twee dagen duurt. Ik ging met wat twijfels naar de film, maar ik heb toch enorm genoten van deze boekverfilming.

Ik ben best kritisch als het om boekverfilmingen gaat. De verhaallijn moet niet te veel afwijken van het boek, de personages moeten passen bij het beeld wat ik in mijn hoofd had, en het is mooi meegenomen als de muziek in de film een goede toevoeging geeft aan de film en het boek. Een goede boekverfilming zie ik dus niet vaak. Deze film is er dus wel eentje van.

Voor de mensen die het boek (nog) niet hebben gelezen – ga dat zo snel mogelijk doen jij! -, hier een korte samenvatting: Mia is gek op de cello en wil later muzikante worden. Ze heeft rockers als ouders en een lief broertje. Daarnaast heeft ze een relatie met Adam, die lid is van een rockband. Tijdens een witte winterdag besluiten Mia, haar ouders en haar broertje naar wat vrienden te gaan met de auto. Tijdens de autorit komen ze in botsing met een andere auto. Mia ligt in een coma en treedt buiten haar lichaam, terwijl ze alles meemaakt als buitenstaander. Haar familie verdwijnt uit haar leven en komen te overlijden. Zou ze blijven of sterven zodat ze weer bij haar familie kan zijn?

Laten we beginnen met de verhaallijn van de film. Deze paste goed bij het boek en de makers hebben weinig veranderd aan het verhaal, ze hebben het af en toe zelfs verbeterd. Eén van de grootste veranderingen was dat de vader van Mia nog leefde na het ongeluk. Hij kwam nog bij de intensive care, maar hij had het uiteindelijk niet gehaald. Mia hoorde als eerste dat haar vader overleed, enkele tijd later hoorde ze dat haar moeder tijdens het ongeluk al was overleden, en verder in de film komt haar broertje nog te overlijden. Dit is wat anders dan in het boek. Ondanks dat het anders was, vond ik het een verbetering. Doordat stapje voor stapje Mia’s dierbaren komen te overlijden, raakt ze steeds meer in shock en krijg je nog meer medelijden met Mia. Ook de balkonscène en meer nadruk op Adam versterkte het verhaal uitstekend. De flashbacks waren ook goed neergezet en je krijgt zeker een gedetailleerd beeld van het leven van Mia.

Het acteerwerk was uitstekend. Chloe vertolkte de rol van Mia met klasse, het was alsof mijn beeld van Mia uit het boek exact was overgenomen in de film. Ze had ook zo’n geweldig lieve glimlach en blik, eentje waarbij je haar bescheidenheid, liefde en passie van het beeldscherm afspatten. ZE IS ZO KNAP WAAAAHH (Jep, ik ben van plan om haar een keer na te gaan tekenen, en nee, ik verontschuldig me niet voor mijn fanboy-uitspatting). Ook Adam was goed gecast, het was alsof hij uit het boek was gestapt! Ook de familie van Mia waren stuk voor stuk een weerspiegeling van de karakters uit het boek. De ouders waren stoere en moderne ouders en het broertje was een onbezorgd jochie.
Ik vond de karakters zeer realistisch overkomen. De liefde die Mia van haar dierbaren ontvangt voelt heel echt aan. Aan de ene kant heb je onwijs veel medelijden met Mia, aan de andere kant is het zo ontroerend dat je ziet hoeveel mensen naast haar ouders en broertje enorm om haar geven. Als kijker voel je je niet alleen verdrietig, maar krijg je ook een fijn gevoel omdat je ziet dat Mia omringd wordt door zo veel liefdevolle mensen. Ze staat er zeker niet alleen voor!

Hoewel mijn zusje het boek niet had gelezen, vond ze de film zeker ontroerend. Ik kon bijna een traantje uit haar ooghoek zien ontsnappen tijdens de scène met de opa van Mia die haar vertelt dat ze mag gaan als ze dat wil. Die scène was zeker mooi, iedereen in de zaal hield even zijn adem in en ik hoorde toch wel wat gesnik. Mijn zusje vond het einde wat abrupt, maar dat is het boek ook. Ik was zeer tevreden over het einde, het montagewerk had prima resultaat geleverd met alle beelden.

Ook de muziek… Wauw! De band van Adam was best leuk, ik kreeg echt een concertgevoel. Hadden we maar zulke gave bands in mijn dorp! Niet alleen de rock klonk goed, ook de klassieke muziek van Mia was schitterend. Een perfecte combinatie van klassiek en rock in de film. Daarbij vond ik de nieuwe versie van ”Halo” prachtig en stukken beter dan het origineel. De soundtrack van If I Stay draai ik nu al een tijdje plat!

Ik zou zeggen: Ga naar deze film! Het is een verbazingwekkend goede film, de acteurs zijn perfect, het boek is goed omgezet in een film en de muziek is briljant. Ik wil de dvd waarschijnlijk wel kopen als die uit blijkt te zijn!

Heb jij deze film al gezien en wat vond je ervan?

 

Tekening in proces: Cara Delevigne

Zoals sommigen misschien al weten, ben ik naast een boekengek, een fanboy, toneelfanaat, muziekbeest en student ook nog een tekenliefhebber. Ik heb al eerder tekeningen laten zien die ik heb getekend, zoals verschillende personages uit boeken en Todd van de Chaos trilogie van Patrick Ness. Dit waren vooral tekeningen in een manga-stijl, en deze keer ben ik van plan iets meer realistische portretten te gaan tekenen. Ik moet mijn roeping als Fanboy niet uit de weg staan, dus uiteraard wil ik portretten tekenen van beroemde actrices die in boekverfilmingen spelen, of hoe ik ze ook wel noem, mijn toekomstige echtgenotes (Ja, Jennifer Lawrence, Shailene Woodley, Lily Collins en vele anderen, jullie zijn van mij!). Laatst heb ik dus flink wat afbeeldingen opgezocht van deze beroemdheden en mijn eerste projectje is Cara Delevigne. Zij gaat namelijk Margot spelen in Paper Towns. Deze aantrekkelijke dame is zeker de moeite waard om te tekenen. Zie hier de foto die ik na wil gaan tekenen:

Een mooie foto, maar wel een lastige opgave, dit had ik al snel geconcludeerd. Het haar wordt zeker lastig, en ze heeft echt een prachtig fijn gezichtje, en de hoeveelheid make-up is ook moeilijk te tekenen. Maar goed, ik ging met een optimistische insteek beginnen met de tekening.

Ik moet zeggen dat ik nog nooit echt portretten heb getekend van mensen. Vorig jaar heb ik wel voor mijn zusjes verjaardag haar getekend samen met haar idool Harry Styles van One Direction (in een volgende teken-post laat ik die nog wel een keer zien) en ik heb ooit een half uurtje mijn kleine nichtje getekend die nog best goed was gelukt. Ik heb dus weinig ervaring met het natekenen van mensen dus ik heb totaal geen hoge verwachtingen van mezelf.

Als eerste begon ik met wat lijnen te tekenen om alvast een beeld te geven van haar hoofd en haar. Dit deed ik rustig in de avond op mijn bureau (check mijn oude Pokémon-etui en deel van de laptop…) dus veel ruimte had ik niet. Ik had het voorbeeld naast me dus met een beetje goed inschatten kregen haar gezicht en haar blonde langzaam langzaam wat vorm. Ik probeerde de lijnen redelijk licht te tekenen, aangezien ik waarschijnlijk nog een boel zou gaan willen wijzigen omdat bepaalde verhoudingen niet goed uit zullen komen. Geloof het of niet, maar volgens mij was ik hier rond de twee uur mee bezig (af en toe duurde het even voordat een bepaalde lijn goed op zijn plek zat en het nog goed leek op het origineel).

Vanmiddag ben ik weer verder gegaan met de tekening. Ik paste nog wat kleine dingetjes aan, tekende nog wat lijntjes in het haar erbij en begon met de lichte schets voor de ogen, wenkbrauwen, neus en mond. Ook dit was best lastig en het is echt precisiewerk, dus mocht je snel gefrustreerd kunnen raken, raad ik je foto’s natekenen af. Uiteindelijk was ik wel tevreden. Ik vond het gezicht eerst wat vreemd, maar dat komt vooral omdat er nog totaal geen detail in zit. En misschien kan je het al zien, ik was van plan om te beginnen bij de ogen. 

Na weer een uurtje verder was ik redelijk klaar met het eerste oog. Ik begon met het uittekenen van de iris en de pupil, toen kwamen de wimpers langzaam aan de beurt, en toen tekende ik heel lichtjes om het oog heen en veegde het glad met behulp van wattenstaafjes (hierdoor zie je geen potloodstrepen meer). Vervolgens kon ik de haren bij de wenkbrauwen gaan tekenen en voila, mijn eerste oog was af!

Na het ene oog kon ik uiteraard beginnen aan het andere oog. Dit was wel lastig, aangezien je het nog wel gelijk wilt hebben met het andere oog. Ik ben niet helemaal zeker of dat gelukt is, maar ik ben wel op dezelfde manier te werk gegaan. Wel vond ik het redelijk realistisch uitzien. De wattenstaafjes zijn uitermate vaak gebruikt, hopelijk is het resultaat een beetje gelukt 🙂

Ik heb hier nog een close-up van de ogen van mevrouw Delevigne. Ik ga denk de wimpers bij haar rechteroog nog wat donkerder maken (eigenlijk alles van haar rechteroog). Daarna ga ik verder werken bij de neus en het voorhoofd.

Ik ben benieuwd wat de reacties zijn op de tekening. Heb je nog tips voor me of complimenten (complimenten, daar is iedereen wel gek op!), laat het gerust weten. Als ik wat reacties krijg ben ik ook wat gemotiveerder om vaker aan het tekenen te gaan zitten, vandaar ook deze post. Ik heb het de komende tijd wel druk met mijn gezondheid en mijn studie, maar tekenen is altijd een leuke bezigheid en als jullie deze post leuk vinden, ben ik uiteraard bereid om snel verder te gaan met tekenen zodat ik weer een post kan laten zien met het proces.

Dus, heb je tips/complimenten/ander gebrabbel, laat het vooral achter! 🙂 En mocht je ook nog ideeën hebben voor andere knappe actrices die ik moet natekenen, laat het gerust weten (of gewone karakters uit boeken, realistisch of manga-achtig, wat jij wilt)!

P.S. Morgen kan ik weer naar het ziekenhuis toe voor een opname. Ik heb namelijk nog steeds behoorlijke buikpijn en de misselijkheid mag wel na 10 weken over zijn, dus morgen gaan de dokters me weer onderzoeken (geen idee wat ze gaan doen, maar ze willen in ieder geval erachter komen waar de buikpijn en misselijkheid vandaan komt). Het kan dus zijn dat ik wat minder actiever ben dan normaal, maar gelukkig heb ik al een groot aantal posts vooruit geschreven, dus jullie gaan je niet vervelen. 🙂

Evenementen waar ik naar uitkijk #2

De laatste tijd heb ik weer enorm veel evenementen gevonden waar ik naartoe ga en waar ik heel benieuwd naar ben. Ik kan niet wachten totdat het zo ver is, en om mijn enthousiasme te verhogen, deel ik deze evenementen met jullie!

1. Kinderboekenmarkt Den Haag
Op zondag 12 oktober is de kinderboekenmarkt in Den Haag als afsluiting van de Kinderboekenweek. Er zijn veel standjes voor YA die er zullen staan, en daar wil ik zeker een bezoekje aan brengen! Het wordt dan ook een echt bezoekje van NerdyGeekyFanboy, dus ik ga mijn blog een beetje bekend maken bij de uitgeverijen (dit deed ik nauwelijks tijdens Manuscripta want iedereen herkende me door YoungAdultBooks). Daarnaast ga ik flink wat leuke boeken bekijken 🙂 . Ook heb ik ervoor kunnen zorgen dat er genoeg andere boekenbloggers komen! Wordt dus een gezellig dagje met een leuke groep 🙂

2. Boekenfestijn Eindhoven
Eind oktober is er weer een boekenfestijn in Eindhoven, en laat ik nou net op de laatste dag van oktober jarig zijn… Oké, ik heb wel enorm veel ongelezen boeken in mijn kast staan, dus alleen de echte goede boeken neem ik mee… Probeer ik dan…

3. Concert – Stromae
Op 20 november ga ik samen met wat klasgenoten van de middelbare school naar Stromae in het Ziggo Dome. Hoewel ik niet onwijze fan ben van Stromae, hoorde ik wel dat zijn concerten heel gaaf  en uniek zijn, dus ik ben benieuwd wat ik ga meemaken tijdens dit concert. Ik ben ook nog nooit in het Ziggo Dome geweest, dat wordt dus een hele ervaring!

4. Concert – Only Seven Left
Only Seven Left stond op het voorprogramma van Neon Trees en ik vond ze live best goed. Ik reageerde ook op Facebook op hun video van het concert van Neon Trees en ze hadden gereageerd met de opmerking dat ik ook naar hun allerlaatste tour zou moeten komen. En ja hoor, dan ben ik om. Even kijken op het internet en ja, dan is een kaartje maar 12 euro voor hun allerlaatste concert in Hilversum die ongeveer 3 uur zal duren. Het lijkt me onwijs vet om een allerlaatste concert van een band mee te maken, dus daar ga ik wel naartoe! Het wordt vast een unieke avond! 🙂


5. Boekenfestijn Rotterdam
In januari is het boekenfestijn in Rotterdam aanwezig. Aangezien ik in Rotterdam studeer is het een perfecte gelegenheid om na een college een bezoekje te brengen aan het boekenfestijn. Ik ben dan al wat maanden verder en ik heb dan vast een boel boeken uit, dus dan kan ik zeker wel wat boeken bij elkaar sprokkelen…

6. Comic Con Nederland
Ja, hij stond al in de vorige Evenementenpost, maar ik noem hem nog een keer, want ik heb er zo veel zin in! Mijn haar is nu bijna net zo lang als het haar van Jack Frost die ik heb gekozen als Cosplay-karakter, dus ik wil eigenlijk wel binnenkort alvast uittesten of mijn haar inderdaad net zo wit kan worden…

Genoeg om naar uit te kijken dus. Zie ik jou nog bij één van deze evenementen? 🙂