Recensie: Leef!

Titel: Leef!
Auteur: Laura Maaskant
Genre: Waargebeurd
Uitgeverij: Ten Have
Pagina’s: 191
Bindwijze: Paperback
Prijs: €14,99
Cijfer: 10/10
Link naar de Goodreads pagina

In Leef! vertelt de schrijfster Laura Maaskant over haar leven met kanker. Toen ze 15 was werd de diagnose van kanker bij haar gesteld. Hierbij heeft ze een zware tijd meegemaakt maar was ze uiteindelijk schoon. Vier jaar later blijkt de kanker terug te zijn gekeerd. Hoewel Laura door kan vechten tegen deze ziekte, kiest ze voor de kwaliteit van het leven en besluit ze er niet tegen te vechten. Ze kiest ervoor om te leven, samen met haar vrienden en familie.

Leef! is een heftig en eerlijk verhaal over het leven van Laura. Laura is een sterke jongedame die enorm veel wijsheid bezit. Het boek staat vol met vele inzichten over het leven en de strijd tegen kanker. Aangezien het verhaal waargebeurd is heeft dit boek een grote impact op me gehad. Ik heb zo veel bewondering voor Laura gekregen, je hebt veel moed nodig om haar keuze te maken. Het boek is in het begin met de opnames in het ziekenhuis erg akelig, waardoor je een goede indruk krijgt over het leven met een verschrikkelijke ziekte. Het boek lees je snel uit en Laura heeft ook een mooie schrijfstijl.

Voor mensen met een ziekte of die geestelijk onstabiel zijn is dit een inspirerend boek. Laura laat zien dat het kanker er niet voor zorgt dat je de hoop op moed geven, maar dat je juist moet kiezen voor het geluk vandaag de dag. Ze kijkt met een realistische maar positieve blik naar het leven.

Laura Maaskant heeft zelf ook een eigen blog over haar leven, www.lauramaaskant.nl . Ik raad je zeker aan er een kijkje te gaan nemen als je van dit boek hebt genoten of het nog wil gaan lezen. Ik vond dit boek in ieder geval heel mooi en raad het daarom ook iedereen aan!

TTT: Top 10 Onderwerpen waardoor ik een boek direct zou lezen

Wekelijks komt de Lady Library weer met een Top Ten Thursday waarbij bloggers hun top 10 over een bepaald onderwerp kunnen neerzetten. Aangezien ik al een tijdje trouw meedoe, ben ik deze week ook weer van de partij. Nu hebben we een wat abstractere top 10, namelijk de top 10 onderwerpen waardoor ik een boek direct zou lezen.

1. Magie
Uiteraard staat dit onderwerp op nummer 1. Ik ben gek op magie en vind boeken met magische elementen erin echt fantastisch! Al gaat het over tovenaars, magische wezens of voorwerpen, ik wil het lezen!
2. Mythologie
Ik ben ook erg fan van boeken die mythologische elementen in zich hebben. Ik vind de boeken Rick Riordan en de Flamel-serie echt supervet omdat het vol mythologie zit. Boeken waarin de Goden (Egyptisch, Noors, Grieks, Romeins en vele andere beschavingen uit het verleden) voorkomen als levende wezens vind ik al helemaal gaaf!
3. Dystopie
Ja, dystopische verhalen staan uiteraard ook hoog op mijn lijstje. Hungergames, Divergent, moet ik nog meer zeggen?
4. Andere wereld
Ik ben ook een grote fan van high fantasy, dus boeken die afspelen in een andere wereld of meerdere werelden vind ik ook prettig om te lezen. Het is ook leuk om erachter te komen wat voor wereld een schrijver heeft bedacht. De schrijver neemt je mee naar een totaal nieuwe plek die je helemaal kan gaan verkennen! 🙂
5. Pubers
Een boek dat ik lees wil ik het liefst lezen uit het perspectief van een puber, aangezien ik nog wel een puber kan worden genoemd en hun wereld ook kleurrijk en uitdagend is. Ook vind ik het wel leuk om te zien wat voor streken pubers uithalen. De wereld staat voor pubers nog open en dan is het leuk om te lezen wat voor goede of foute beslissingen ze maken.
6. Ziektes
Hoewel dit meestal geen leuk onderwerp is, trekt dit me toch nog wel erg aan. Ik vind het erg interessant om andere gedachtegangen van mensen met een ziekte te lezen, hoe zij over hun ziekte nadenken, hoe ze tegenover het leven enzovoorts staan, het zorgt er af en toe voor dat ik dan ook tegen mijn aandoeningen anders kijk, en meestal ook op een positieve manier 🙂
7. Spanning/thriller
Ik vind het af en toe heerlijk om een superspannend boek te hebben waarbij ik gewoon hyperventileer van de spanning (waargebeurd verhaal, Darlah: 172 uur op de maan moet je lezen met een plastic zakje…).
8. Engelen
Engelen vind ik sowieso best gaaf om over te lezen. En ja, lezen over het vliegen met vleugels maakt me ook regelmatig jaloers!
9. Avontuur
In een boek moet er voor mij wel redelijk veel gebeuren, en een beetje avontuurlijke momenten mogen er dan ook best in zitten!
10. Toekomst
Ik ben altijd benieuwd wat voor beeld schrijvers hebben bij de toekomst en daarom lees ik boeken die in de toekomst afspelen ook graag.

Dit was dan mijn TTT voor deze week! Ik had er nog meer kunnen bedenken, maar deze 10 steken er dan wel net bovenuit.

Welk onderwerp vind jij nou het leukst om te lezen?

Recensie: De belevenissen van een muurbloem

Titel: De belevenissen van een muurbloem
Auteur: Stephen Chbosky
Genre: Young Adult
Uitgeverij: Prometheus
Pagina’s: 253
Bindwijze: Paperback
Prijs: Variërend
Cijfer: 10/10
Link naar de Goodreads pagina

 

Laatst was ik bij de Kooyker in Leiden en vond ik De belevenissen van een muurbloem, beter bekend als The Perks of being a Wallflower. Hij was in de uitverkoop voor 1,50. Mijn zusje heeft de Engelse versie maar die heeft ze al een tijdje uitgeleend aan een vriendin, dus kocht ik maar de Nederlandse versie omdat ik heel benieuwd was naar het boek.

De belevenissen van een muurbloem gaan over Charlie, een hyperintelligente, gevoelige, ongemakkelijke en verlegen jongen. Hij heeft een vervelende jeugd gehad en hij gaat naar de bovenbouw. Hij heeft geen vrienden, maar in het schooljaar komt hij in contact met Patrick en zijn stiefzus Sam. De drie worden vrienden en Charlie ontdekt via hen de wereld van feesten, drugs en seks en familiedrama’s. In een briefvorm vertelt Charlie zijn verhaal.

Dit boek staat bij mij nu echt op mijn favoriete lijst van boeken en ik ben van plan dit boek echt nog meerdere keren te gaan herlezen. Ik vind het zonde dat ik er niet eerder aan begonnen ben, want het is zo’n goed boek! Hoewel ik vooral van de fantasy ben, vond ik dit boek erg intrigerend.
Charlie is de hoofdpersoon in het boek en schrijft brieven naar je over zijn leven. Hij noemt je telkens lieve vriend en sluit ook telkens af met veel liefs, Charlie. Door deze briefvorm krijg je echt een persoonlijke kijk op het leven van Charlie. Je krijgt een heel goed beeld van wat hij voelt en meemaakt door de brieven. Charlie schrijft ook gewoon op wat hij denkt en daardoor kan je erg goed met hem meeleven.

De verhaallijn is ook goed in elkaar gezet. Je ziet langzaamaan karakterontwikkeling bij verschillende personages en bepaalde dingen worden nog verzwegen zodat het even duurt voordat je achter alle geheimen komt, waardoor je in een snelvaart dit boek wilt lezen. Charlie heeft wat dingen in zijn verleden meegemaakt die niet prettig zijn, en uiteindelijk kom je er achter wat zo veel impact op zijn leven heeft gehad. Daarbij wordt het verhaal afgewisseld met humor, verdriet, liefde, spanning en nog veel meer. Ik moet bekennen dat ik bijna nooit huil bij boeken, maar bij dit boek heb ik me soms zo verdrietig gevoeld dat zelfs mijn ogen vochtig werden. Dit is heel zeldzaam, Chbosky heeft hierdoor echt een hele prestatie verricht.

Ook vond ik de personages indrukwekkend in dit boek. Om te beginnen met Charlie. Hij is superintelligent, hij is een muurbloem waardoor hij nooit echt in de belangstelling staat. Daarbij zal hij nooit iemand pijn willen doen en hij is ook erg gevoelig, waardoor hij vaak moet huilen. Ik vind Charlie een complex personage waardoor het erg interessant was om een kijkje te nemen in zijn gedachtegang en leven. Ik kon af en toe ook dingen in Charlie herkennen die ik zelf ook heb. Hoewel ik niet een huilebalk ben zoals Charlie zijn er ook dingen die impact in mijn leven hebben gehad waardoor je er vaak over nadenkt, en dat had Charlie vaak. Charlie hoopte ook voor iedereen dat degene gelukkig is, en af en toe komt die gedachte ook bij mij op. Wel had ik het idee dat Charlie misschien autistisch is. Hij is zo ongemakkelijk met relaties en vriendschappen en is erg slim, daarbij kan je eventueel linkjes leggen met autisme. Niet dat dat erg is, maar het viel me wel op. Dat maakt Charlie misschien ook zo interessant, omdat hij ondanks zijn karakter vriendschappen sluit en ook aan de drugs gaat. Charlie is een vredelievend en hartverwarmend persoon waardoor je als lezer al snel om Charlie geeft. Gelukkig ben ik zelf niet depressief zoals Charlie af en toe kon zijn! Charlies aandoenlijke persoonlijkheid zorgde er in ieder geval voor dat je erg met hem meeleeft en met hem mee kon lachen en kon huilen.
Andere personages zoals Patrick en Sam zijn ook interessant, aangezien zij hun eigen problemen hebben die langzamerhand duidelijk beginnen te worden. Zelfs de kleine rollen hebben zo hun kleine geheimen of karaktertrekken zodat je je makkelijk thuis gaat voelen in het leven van Charlie.

Ook was ik zo onder de indruk van alle mooie quotes in het boek en de gedachtegangen van Charlie. Het zette mij in ieder geval erg tot nadenken en dit is ook één van de redenen dat ik dit boek nog vaak ga herlezen. Neem nou deze passage, uit 14 oktober 1991, een gesprek tussen Charlie en zijn leraar:

Bill glimlachte en stelde me nog meer vragen . Geleidelijk kwam hij bij de ‘problemen in de thuissituatie’. En ik vertelde hem dat de jongen die mixtapes maakt mijn zus had geslagen omdat mijn zus alleen tegen me had gezegd dat ik het niet tegen pap en man mocht zeggen, dus ik dacht dat ik het best aan Bill kon vertellen. Nadat ik dit aan hem had verteld werd zijn gezicht heel serieus en hij zei iets tegen me waarvan ik niet denk dat ik het dit semester of zelfs ooit nog zal vergeten.
‘Charlie, we nemen genoegen met de liefde die we denken te verdienen.’

Net als Charlie bleef deze zin een tijdje lang in mijn hoofd spoken. We nemen genoegen met de liefde die we denken te verdienen. Ik heb er lang over nagedacht, en zelf ben ik geen voorstander van deze zin, en dat zit als volgt. Neem ik genoegen met de liefde die ik denk te verdienen? Nee, ik denk het niet. Wat nou als ik in werkelijkheid weinig liefde verdien omdat ik een slecht persoon ben, maar ik krijg wel veel liefde en neem ook genoegen met deze liefde, terwijl ik dit niet verdien? Of als ik juist erg veel liefde verdien, maar te min over mezelf denk zodat ik genoegen neem met minder liefde, terwijl ik eigenlijk meer verdien? Ik zou liever genoegen nemen met de liefde die anderen mij gunnen of de liefde waarvan andere mensen denken dat ik die verdien. Ach ja, ik dacht weer een beetje te veel na… Over 1 zin… Pfff….
Dit boek staat echt vol met quotes of gedachtes van Charlie die me echt zijn bijgebleven en wat stof tot nadenken is.

Ook brengt Chbosky heel veel onderwerpen naar voren in dit boek die erg controversieel zijn. Veel discussies zijn bij dit boek gekomen en het werd voor sommige scholieren ook verboden om dit boek te lezen voor school. In dit boek komen veel onderwerpen zoals drugs, seks, homoseksualiteit, abortus aan bod, wat voor veel opschudding zorgde. Zelf vind ik het erg dapper dat Chbosky zo over de streep durfde te gaan. Dit boek houdt jou en ook vele andere tieners nog jaren in zijn greep door de inhoud en de personages.

Ik kan nog lang doorgaan met het ophemelen van dit boek, maar ik laat het hier maar bij. De belevenissen van een muurbloem vind ik in ieder geval een meesterwerk en zal waarschijnlijk nog over een paar decennia nog steeds in mijn boekenkast staan. Petje af voor Stephen Chbosky! Ik wil binnenkort ook de film gaan zien, ik ben in ieder geval erg nieuwsgierig naar hoe ze bepaalde stukken hebben verfilmd!

Hebben jullie ook boeken gelezen waarbij je moest huilen en er bepaalde quotes in je hoofd bleven hangen?
YoungAdultBooks heeft ook een recensie van dit boek geschreven.

Tag: Too Much Information

Deze tag kwam ik tegen bij Wereld achter Woorden. Aangezien er genoeg vragen in staan waarvan jullie het antwoord bij mij nog niet weten, leek het me wel leuk om deze tag te doen. 50 vragen, laat ze maar komen!

1. Wat draag je?

Mijn zwarte trui met lange mouwen, mijn hoodie met letters op de voorkant, mijn spijkerbroek en pantoffels. Ja ja het is zomer maar het regent nu, dus een perfect excuus om gewoon in warme kleren door het huis te lopen. O ja, en ik draag een onderbroek!

2. Ben je wel eens verliefd geweest?

Natuurlijk, wie niet?

3. Heb je wel eens een vervelende break-up gehad?

Nee, en hopelijk kan ik dat over 50 jaar nog steeds zeggen!

4. Hoe lang ben je?

O help, nu komt het hoor. Ik ben 168 centimeter. En dat voor een MAN. Beetje klein, maar zoals mijn oma altijd zei: ”Kleine mensen zijn gemaakt zodat ze in de neuzen van de lange mensen kunnen kijken en zien dat ze geen hersens hebben.” En aangezien ik zonder mijn groeihormoon nog kleiner had moeten worden, ben ik toch wel tevreden met mijn lengte.

5. Hoeveel weeg je?

Autsj, ook weer zo’n vraag… Ik probeer echt aan te komen, maar ik word maar niet zwaarder dan 53 kilo…

6. Heb je tattoo’s?

Nee, maar ik heb er wel al eentje in de planning staan over een paar jaar 🙂

7. Heb je piercings?

Nee, en die staan juist niet in de planning.

8. OTP?

Hiervoor ga ik wel voor Percy en Annabeth (Percy Jackson), die twee zijn awesome samen!

9. Wat is je favoriete TV koppel?

Sheldon en Amy uit de Big Bang Theory.

10. Wat is je favoriete serie?

Moeilijke vraag, er zijn zo veel leuke series! Maar The Last Airbender blijft denk wel mijn leukste serie aangezien ik dat vanaf het begin volgde en er ook boeken en strips van heb.

11. Wat is je favoriete band!

Billy Talent!

12. Wat mis je?

Ja, wat mis ik? Misschien nog heel veel boeken die ik wel in mijn boekenkast wil zien staan, maar ik mis ook familieleden die zijn overleden.

13. Wat is je favoriete liedje?

Ja ik heb wel elke week weer een nieuw leuk nummer in mijn hoofd, maar voor nu ga ik voor ‘First things first’ van Neon Trees.

14. Hoe oud ben je?

19 jaar.

15. Wat is je sterrenbeeld?

Schorpioen.

16. Kwaliteit of eigenschap die je zoekt in een partner

Betrouwbaarheid vind ik wel erg belangrijk, en het zou ook fijn zijn als ze een beetje dezelfde dingen leuk vind als ik zodat we samen dingen kunnen doen die we beide leuk vinden 🙂

17. Wat is je favoriete quote?

We accept the love we think we deserve. (The Perks of being a Wallflower)

18. Wat is je favoriete acteur?

Jim Carrey, die is echt heel grappig maar hij kan ook serieuze rollen spelen.

19. Wat is je favoriete kleur?

Hemelsblauw.

20. Harde muziek of zachte muziek?

Mijn voorkeur gaat naar harde muziek, maar zachte muziek kan ik ook vaak waarderen.

21. Waar ga je naartoe als je verdrietig bent?

Meestal naar mijn eigen kamer, maar ik moet zeggen dat het strand ook wel een goede plek is.

22. Hoe lang douche je?

Rond de 5 minuutjes? Ja ik neem nou nooit een stopwatch mee naar de badkamer…

23. Hoe lang doe je erover om je klaar te maken in de ochtend?

Zonder ontbijt doe ik het binnen 10 minuten, met ontbijt een half uurtje.

24. Ben je ooit in een fysiek gevecht geraakt?

Nee… Volgens mij mis ik wat ruige actie in mijn leven 😛

25. Wat is een turn-on?

Iemand die ik voor het eerste keer zie/spreek en waar ik heel lang mee kan praten. Met de meeste vreemden vind ik het wel erg moeilijk om een lang gesprek vol te houden, dus als iemand die ik nog niet ken heel lang met me kan praten vind ik dat erg gaaf. En een meisje die al binnen een minuut laat weten dat ze een nerd/geek/fangirl is vind ik ook zeer aantrekkelijk! 🙂

26. Wat vind je een afknapper?

Arrogantie of iemand die vooroordelen heeft. Ik zal mezelf nooit boven een ander plaatsen en ik wacht altijd af voordat ik een oordeel heb over iemand, en mensen die dit niet hebben vind ik meestal niet zo aardig.

27. Wat is de reden waarom je een blog hebt gestart?

Ik werd enthousiast over andere boekenbloggers en wilde een persoonlijke blog maken vol met mijn fandoms. Ook hou ik wel van schrijven dus leek het me leuk om een blog te maken.

28. Heb je angsten?

Is er een angst voor de dood van je favoriete fictieve personages? O, en vroeger had ik altijd een afkeer van knopen bij overhemden, geen idee waarom, maar vind het zelf af en toe nog onprettig als ik een blouse aan moet en de overhemden van mijn vader vind ik ook vreselijk. Waarschijnlijk heb ik een of ander kindertrauma opgelopen?

29. Wat heeft je voor het laatst aan het huilen gemaakt?

Een goed boek… Ja voor de rest huil ik niet zo veel, maar bij een erg zielig boek bestaat er wel de kans dat ik een traantje wegpink.

30.Wat was de laatste keer dat je zei dat je van iemand houdt?

 Pfff mijn geheugen laat me in de steek, maar ik herinner me nog wel dat ik zei dat ik van mijn kleine nichtje houd toen ze me een dikke knuffel gaf uit het niets. Wat een lief meisje is het toch 🙂

31. Wat is de betekenis achter de naam van je blog?

Je raadt het misschien al, ik ben een nerd, geek en fanboy.

32. Wat was het laatste boek dat je gelezen hebt?

Leef! van Laura Maaskant had ik gistermiddag snel gelezen, erg mooi boek, heb veel bewondering voor de schrijfster.

33. Wat is de laatste serie die je hebt gezien?

Breaking Bad, en ik moet het nog steeds afkijken!

34. Wie is de laatste persoon waarmee je hebt gepraat?

Mijn moeder.

35. Wat is de relatie tussen jou en de laatste persoon die je een bericht hebt gestuurd?

Ik heb net nog een bericht gestuurd naar mijn hele toneelgroep. Naast een toneelgroep zijn we ook een hele goede vriendengroep.

36. Wat is je favoriete eten?

Een lekker kippetje gaat er bij mij altijd wel in!

37. Waar wil je nog graag naartoe?

Ik heb een hele lijst zoals Egypte, Japan, Nieuw Zeeland, Australië, de VS (New York, California), Hawaii en nog veel meer!

38. De laatste plaats waar je was?

Afgezien de plaats waar ik woon, was ik vrijdag nog in Leiden.

39. Heb je een crush?

Bedoel je naast alle fictional character crushes zoals Lucinda Price, Clary Fray, Isabelle Lightwood, Katniss Everdeen enzovoorts enzovoorts…?

40. Wat was de laatste keer dat je iemand hebt gekust?

Dat was op de verjaardag van mijn vader… Leuk hoor, al die bekenden en familieleden verjaardagskussen geven…

41. Wat was de laatste keer dat je je beledigd voelde?

Geen idee.

42. Wat is je favoriete smaak in snoepjes?

Ik ben niet zo van de snoepjes, maar spekkies, koetjesrepen, vruchtenhartjes en pepermuntjes vind ik wel lekker.

43. Welke instrumenten speel je?

Is mijn stem een instrument? 😛

44. Wat is je favoriete sieraad?

Ik ga wel voor mijn polsbandjes aangezien ik voor de rest geen sieraden heb en ook niet van plan ben om te dragen.

45. Wat is de laatste sport die je hebt gedaan?

Krachttraining. Gewichten heffen, super leuk… uche uche…

46. Wat is het laatste liedje dat je hebt gezongen?

Geen idee, ik zing nooit echt vaak mee met liedjes, telt ”Wel gefeliciteerd” als zingen? 😛

47. Wat is je favoriete openingszin?

Hoewel ik natuurlijk al een artikel over openingszinnen heb gemaakt (deel 2 komt binnenkort!) gebruik ik ze zelf niet zo vaak, maar ”So… Papaya?” uit de Last Airbender (seizoen 1 water aflevering 14 als ik het goed heb) vind ik wel erg grappig, vooral de manier waarop Aang het zegt zal ik wel een keertje willen proberen voor de lol, met als vooruitzicht dat het totaal niet werkt!

48. Heb je die openingszin wel eens gebruikt?

Zoals je dus al hebt gelezen, nee dus.

49. Wat was de laatste keer dat je hebt gechillt?

Gisteravond nog met een goed boek in bed 🙂

50. Wie geef je de tag door?

Ik ken zat bloggers die deze tag al hebben gedaan, dus mocht je de tag willen doen kan je hem gewoon overnemen! Laat dan ook maar een reactie achter dat je hem hebt gedaan, dan lees ik ook de jouwe! 🙂

Problemen voor Nerds/Geeks/Fanboys/Fangirls

Problemen: we hebben ze allemaal. Het leven kan soms zwaar zijn en zo ook voor nerds, geeks, fanboys en fangirls. Aangezien ik in alle drie de groepen zit, heb ik dus ook enorm veel problemen die me dwars zitten en ik vroeg me af of jullie ook een paar van deze problemen herkennen. Vandaar dit lijstje met problemen voor nerds/geeks/fanboys/fangirls!

1. Je hebt niet genoeg geld voor alle Fandom Merchandise die je wilt hebben.
2. Je zou helemaal naar Amsterdam moeten voor de Waterstones en ABC, vooral als je geen student bent kost dat aardig wat geld.
3. Je favoriete serie heeft een tussenstop na een seizoen of wordt zelfs helemaal beëindigd. Dan kan je of maanden wachten totdat de serie verder gaat, of je moet afscheid nemen van je favoriete serie… snik snik…
4. Je wordt gestoord tijdens het lezen van een heel spannend boek… ”LAAT ME MET RUST IK BEN NU NET IN GEVECHT MET EEN GRIEKSE GOD!” (ik tijdens het lezen van Percy Jackson toen mijn moeder de kamer binnenliep…)
5. Uitkiezen welk boek je hierna gaat lezen of welke serie je gaat kijken… Er zijn er zo veel en ze zijn allemaal zo leuk…
6. Te weinig ruimte in je boekenkast terwijl je nou net onwijs veel boeken hebt gekocht…
7. ”Wat, het boek gelezen? Nee joh ik kijk alleen de film.” De mensen die dit zeggen, alsjeblieft, ga weg. NU.
8. Je favoriete karakter gaat dood. Daar komt de enorme depressie waar je niet uitkomt totdat je weer een ander leuk karakter hebt gevonden.
9. Je brief uit Zweinstein is nog steeds niet op je deurmat!
10. Je zal nooit weten hoe je deamon of patronus er uit zal zien.
11. Mensen die vinden dat geanimeerde programma’s op tv alleen voor kinderen zijn.
12. Een vakantie naar Japan om de Animebuurt in Tokyo te bezoeken is redelijk duur.
13. Een bookhangover na het lezen van een enorm goed boek of boekenserie.
14. Gebroken ruggen bij boeken of een vouw in een pagina.
15. Na 15 uur een serie kijken wordt het nog al laat en moet je eigenlijk gaan slapen, maar het is zo spannend…

Dit zijn een aantal problemen waar ik wel vaak mee te maken heb. Hebben jullie ook zulke problemen? Laat het vooral weten als je de problemen leuk vond, dan maak ik een tweede deel met nog meer problemen!

Welk probleem uit deze 15 problemen vind jij nou het ergst?

Recensie: De Zieneres (De geheimen van de onsterfelijke Nicolas Flamel #6)

Titel: De Zieneres (De geheimen van de onsterfelijke Nicolas Flamel #6)
Auteur: Michael Scott
Genre: Fantasy, Mythologie, Spanning, Young Adult
Uitgeverij: Boekerij
Pagina’s: 427
Bindwijze: Paperback
Prijs: €10,00
Cijfer: 9/10
Het boek op Goodreads

Dit is het zesde deel in de Flamel-serie en daarbij ook de afsluiter van het verhaal van Josh en Sophie. De tweeling is terug gegaan naar het verleden naar het eiland Danu Talis waar ze hun ouders tegenkomen. In Danu Talis moeten ze de strijd aangaan en wordt er uiteindelijk duidelijk of Josh of Sophie de wereld zullen redden of vernietigen.
In de moderne tijd moeten de Flamels en hun bondgenoten strijden in San Francisco tegen alle monsters op Alcatraz. Maar zullen ze deze stad wel gaan redden?

Dit laatste deel is een ontzettend goede ontknoping van deze serie. Scott heeft echt op een legendarische manier een einde gemaakt aan het verhaal. Dit boek is een stuk dikker dan de andere boeken, maar daar had ik totaal geen probleem mee. Elk hoofdstuk was best spannend en wilde ik zo snel mogelijk lezen wat er aan het einde ging gebeuren. Het boek bestaat eigenlijk uit twee verhaallijnen, de ene in San Francisco in de moderne tijd en het verhaal van Josh en Sophie in Danu Talis duizenden jaren terug. Ik moet zeggen dat ik de eerste verhaallijn minder leuk vond, maar dit kwam vooral omdat Danu Talis heel gaaf was en daar gebeurde eigenlijk het epische gedeelte van het boek, waardoor het verhaal in Alcatraz minder spannend was. Het mooie is dat Michael Scott de ware ontknoping echt uitstelt naar het einde. Pas op de laatste bladzijdes wordt alles duidelijk. Het einde is ook indrukwekkend, alle puzzelstukjes vielen op hun plek en mijn hoofd explodeerde bijna van het coole einde (ik zeg bijna, dus maak je geen zorgen).
Natuurlijk zijn er bepaalde personages die uiteindelijk sterven in het boek, en dit vond ik erg ontroerend. Hoewel sommige personages niet heel erg op de voorgrond zaten, vond ik zelfs de dood van bepaalde kleine personages toch nog erg zielig. Hierdoor merkte ik wel dat ik veel beter meeleefde met de personages dan in de vorige delen.

Ik merkte vooral op dat ik de boeken steeds een hoger cijfer gaf naarmate de serie door gaat. Ik begon met een 7, maar dit deel heeft dan een 9. Dit komt vooral omdat deel 1, De Alchemist, nog totaal geen beeld geeft van het uiteindelijke verhaal. Dus een tip voor alle mensen die halverwege deze serie zijn afgehaakt: Lees door, want het einde zal je verbazen! Ik had ook eerst het idee dat Scott nog totaal geen idee had welke kant hij het verhaal op wilde laten gaan, maar dit was dus niet waar, want waarschijnlijk had hij deze opzet al heel lang in zijn hoofd, waardoor het echt heel bijzonder is dat het verhaal uiteindelijk nog beter uitpakt dan je had verwacht.

Hoewel ik het verhaal van Alcatraz wat minder spannend vond, ben ik zeer enthousiast over dit laatste deel van de geheimen van de onsterfelijke Nicolas Flamel. Ik had bijna een enorme bookhangover gekregen, maar gelukkig staan er nog genoeg andere boeken op me te wachten. Al met al is dit een ontzettend goede serie die ik je zeker aanbeveel!

Filmrecensie: Maleficent

Pas ben ik met een vriendengroep die erg verslaafd is aan sprookjes naar de bioscoop geweest om Maleficent te zien. Vroeger keek ik niet heel vaak naar Disney-prinsessen, maar ik was toch wel een beetje verliefd op Doornroosje en vond Maleficent ook een sterke vijand, dus ik was nog wel redelijk benieuwd naar deze film.
Link naar de IMDb pagina van Maleficent

Zoals je wel weet, gaat Maleficent over de duistere fee uit Doornroosje. In deze film kan je zien waarom Maleficent zo slecht is geworden en krijg je veel sympathie voor haar.
Vroeger waren er twee rijken, eentje waar de mensen wonen onder het beleid van een hebzuchtige koning, en het andere rijk de Moors, een sprookjesachtig gebied waar Maleficent de sterkste fee is en met haar vleugels door de Moors vliegt en bevriend is met alle wezens die daar leven. Op een dag ontmoet ze Stefan, een jongen die stiekem de Moors in is gegaan. De jonge fee en Stefan worden goede vrienden en hebben uiteindelijk ook gezoend, de eerste ware liefdeskus. Maar dit was niet het geval, want Stefan zorgt ervoor om koning te worden door de vleugels van Maleficent af te snijden. Hierdoor krijgt ze veel wraakgevoelens en wordt ze een donkere slechte fee, die de dochter van Stefan vervloekt om uiteindelijk tot een slaapdood te raken en alleen gered kan worden door een ware liefdeskus.

In Maleficent wordt het verhaal van Doornroosje in een nieuw jasje gestoken en zijn er ook een aantal dingen veranderd en toegevoegd. Ik probeer deze recensie spoilervrij te maken dus ik zal niet alles verklappen.
Ten eerste begint de film met het voorverhaal van Maleficent en hoe ze slecht werd. Dit vond ik nog wel het leukste deel van de film. Ik vond het geweldig om de magische wereld te zien en de manier waarop Maleficent door de Moors vloog. De wezens die erin voorkwamen zagen er prachtig uit. Kan ik een vakantie naar de Moors boeken alsjeblieft?
Dit begin liet ook zien dat niet alleen Maleficent een slecht persoon is, maar zo ook Stefan, de vader van Doornroosje. Zijn hebzucht maakt hem langzamerhand echt gek, waardoor je ook de andere kant ziet van het verhaal.
Ook heeft Maleficent een soort dienaar die haar helpt, namelijk een kraai die zij kan veranderen tot een mens of welk ander dier dan ook.
Daarnaast raakt Maleficent ook meer in aanraking met Doornroosje en is het einde ook heel anders dan het ouderwetse sprookje. Het gaf wel een aparte wending aan het verhaal, maar ik had zelf nog een beter einde in gedachte gehad en ik was een beetje teleurgesteld toen dat einde er niet kwam.
Ik vond het verhaal wel leuk, alleen heb ik een dubbel gevoel over het einde (ik kan alleen zeggen dat het einde nog best veel weg had van Frozen). Daarbij was de enige echte spanning te vinden aan het einde van de film waardoor de rest van de film het vooral moet hebben van de mooie beelden.

Het acteerwerk was best goed. Angelina Jolie heeft op een verbazingwekkend goede manier Maleficent nieuw leven ingeblazen. Jolie zorgde ervoor dat je op de een of andere manier toch wel medelijden en begrip voor de fee kreeg. Ik merkte wel dat Maleficent echt op de voorgrond zat en dat de andere personages een stuk minder belangrijk waren. De andere personages waren daarom ook een stuk minder indrukwekkend en heb ik vooral genoten van Jolie. Onze prinses Aurora was ook wel goed gecast, maar doordat ze altijd vrolijk was had ik soms meer het idee dat ze te veel paddo’s had gegeten in het bos met de drie goede feeën, ze lachte namelijk echt te veel en het kwam een beetje raar over. Ook de drie goede feeën vond ik ook erg naïef en best irritant.

De special effects waren wel waanzinnig gedaan. De Moors is heel mooi vormgegeven en de manier waarop de dienaar van Maleficent veranderde van kraai in mens of andersom was ook heel gaaf gedaan. De camerabeelden waren goed uitgewerkt. Ik heb de film in 3D gezien, maar zonder 3D vond ik de film even leuk. Het 3D-beeld gaf nou niet echt veel toevoeging aan het beeld.

Maleficent is een leuke film voor sprookjesliefhebbers die een sprookje op een andere manier willen zien. De sprookjeswereld ziet er adembenemend uit, maar alleen de hoofdpersoon heeft het grote gedeelte van de  aandacht en de verhaallijn heeft ook enkele minpunten. Het is wel een mooie ervaring om de film op het grote doek te zien, dus mocht je er nog naartoe willen gaan, moet je dat zeker doen!