Openingszinnen voor echte fanboys/fangirls 3

Het is al herfst, de blaadjes vallen van de bomen en het zonnetje begint steeds minder te schijnen. Als ultieme fanboy/fangirl is dit natuurlijk het ultieme excuus om thuis in je eentje uit een boek te gaan lezen of een serie te gaan kijken, maar wacht, waar is de liefde? Juist, die moet je ook opzoeken, en laat ik je daar even bij helpen met weer een paar gloednieuwe openingszinnen om de juiste persoon aan de haak te slaan (waarschuwing: het succes is niet gegarandeerd…). Mocht je de vorige delen gemist hebben, hier de link naar deel 1 en zo kan je naar deel 2. Zo, staat je liefdes nerd-bril op?

Als je mijn eerste twee openingszinnen-posts hebt gelezen, weet je nu hoe je op iemand af moet stappen en wat je zoal kan zeggen. Maar je moet natuurlijk wel de juiste persoon uitkiezen om op af te stappen! Hoe herken je een mede-fangirl/fanboy? Deze kenmerken zouden de kans kunnen vergroten om jouw ware geliefde te vinden:
– De persoon draagt Fandom Merchandise. Dit kan makkelijk te zien zijn, zoals een vest met een thema van een bepaald boek of serie, of iets subtielers, zoals een sieraad (dus mannen, ogen open houden!).
– Af en toe kijkt de persoon afwezig uit zijn ogen, omdat hij/zij in een andere wereld zit… Namelijk in die van zijn/haar favoriete fandom!
– Zie je halfopengevouwen handen? Ja hoor, het is een lezer die een boek in zijn/haar handen wil hebben (maar dit kan ook een controller zijn van een game console, dat komt wat vaker voor bij jongens)!
– Je hebt een grotere kans dat je op een fanboy/fangirl afstapt als hij/zij een bril draagt, bij voorkeur een echte nerdbril.
– Heeft hij/zij vermoeide ogen? Hmmm, dit zou een gevalletje serie-marathon kunnen zijn, wie weet kijkt hij/zij dezelfde leuke serie als jij!

En dan nu de openingszinnen:

Gone

”Je bent net als de gaiaphage, sinds ik je zie kan ik je gewoon niet uit mijn hoofd zetten…”

”Met jou zou ik wel in een koepel willen zitten…”

Half bad

”Sommige mensen zijn half zwart, half wit, maar ik ben helemaal verliefd op jou…”

Harry Potter

Deze is alleen te gebruiken als je van het mannelijk geslacht bent:
”Zo meisje, jou zou ik wel betoveren met mijn toverstok.”
Meisje: ”Gadver, smeerlap, jij…”
En dat is het moment dat je je zelfgemaakte Harry Potter toverstok uit je achterzak te voorschijn haalt zodat je kan laten zien dat je echt magisch goed bent… 🙂 (jep, ik heb een zelfgemaakte Harry Potter toverstok. Ik weet het. Het is al goed. Stil maar…) Alvast graag gedaan, het meisje vond je eerst een viezerik en binnen een paar seconden de meest geweldige gast die er bestaat. Als dat geen magie is…

Zac & Mia

*klop op de deur/muur/tafel waar je crush is*

Matched

”Als wij in de Unie zouden wonen, zou ik niets liever willen dan jouw match zijn.”

Voor de creatieve mensen onder ons, bedenk net als Augustus Waters een coole metafoor om je crush mee omver te blazen!

Zo, dit waren weer de openingszinnen voor deze keer.
Heb jij nog een leuke openingszin die ik zeker een keer zou moeten gebruiken? (ik beloof niks hoor! 😛  )

NerdyGeekyFanboy op Facebook!

Ja hoor, het is eindelijk zo ver, NerdyGeekyFanboy is op Facebook te vinden! Het is nu nog een beetje leeg op de pagina, maar met behulp van jouw enthousiasme kan NerdyGeekyFanboy vast wel wat uitbreiden op Facebook! 🙂 Hier de link naar de Facebook pagina. Ook kan je linkjes naar social media vinden aan de rechterkant van het scherm, net boven het knopje van Bloglovin. Dus naast Bloglovin en Facebook kan je me ook vinden op YouTube, Pinterest en Instagram, hoewel ik daar wel wat minder actief op ben.

Het lijkt me leuk als je de pagina een ”like” kan geven! Binnenkort zal er een winactie verschijnen van een lievelingsboek van me, dus mis dat vooral niet! En wees maar niet bang, mijn Facebook pagina zal jullie niet volspammen met enorm veel berichten, ik doe het rustig aan. 🙂

Geef jij een ”like” aan deze gekke fanboy? 😉

Mijn strijd tegen het voedsel en hoe ik eetkoning werd

Ikzelf heb nog weinig persoonlijke verhalen geschreven op mijn blog. Ach, waarom zou ik, ik heb genoeg te vertellen over fandoms en die zijn zo veel leuker dan mijn eigen leven! Maar sommige verhalen horen misschien wel verteld te worden, net zoals dit verhaal.

Mijn strijd tegen het voedsel en hoe ik eetkoning werd. Ahum, juist Joost, heb je al je medicijnen genomen of zit je aan de drugs? Eetkoning? Serieus?
Ach, daar kom ik nog wel op terug. Laten we eerst teruggaan naar mijn tijd als baby. Nee, dit wordt geen heel levensverhaal, dat bespaar ik je!

Vroeger was ik een kleine baby met een lage weerstand, dus mijn ouders waren erg bezorgd. Mijn moeder probeerde me altijd veel melk te laten drinken, maar ik wilde nooit te veel melk dus werd dit bijna aan me opgedrongen. Hiermee begon mijn lichte aversie tegen het eten en drinken.
Met een lage weerstand moest ik helaas ook vaak opgenomen worden in het ziekenhuis, omdat ik als baby makkelijk koorts kreeg. De medicijnen die ik kreeg tijdens de opnames waren uitermate smerig en vies, en uiteindelijk… wilde ik niet meer eten. Ik durfde het niet meer. Help, mijn zoon durft niet meer te eten! Mijn ouders zaten voor een groot raadsel, maar er was een oplossing: sondevoeding.

Sondevoeding gaat als volgt. Ik kreeg een slangetje in mijn neus die was verbonden met een ziekenhuispaal waar een soort multidrink doorheen ging. Ik had dan niet in de gaten dat er voedingsstoffen mijn lichaam in gingen en kon ik toch nog normaal leven zonder te eten. Mijn ouders waren natuurlijk blij dat ik wel weer wat voeding binnenkreeg, maar het liefst wilden ze dat ik gewoon normaal kan eten. Ik was een klein jochie dat bang was om te eten, de gedachte dat het vreselijk zou smaken en dat ik zou spugen bleef in mijn hoofd rondspoken! Het enige wat ik af en toe at was vla, en heel soms wat kruimeltjes van een tucje.

Elke maand werd mijn sonde verwisseld met een nieuwe. Ik weet nog goed dat ik op de kinderstoel in het midden van de kamer ging zetten waarbij de sonde weer werd ingediend. Ik vond het altijd een vreselijk gevoel en mijn ouders moesten me altijd goed vasthouden, maar daarna was ik weer vrolijk.

Wat te doen als je kind niet durft te eten? Je kind naar eetlessen sturen! Jep, eetlessen bestaan. Elke week, vanaf mijn zesde, ging ik één keer eerder van school weg zodat ik naar Utrecht ging, waar een vrouw mij stap voor stap leerde te eten.
Mijn allereerste eetles weet ik nog goed. We kwamen aan in een enorm gebouw en liepen door naar een gang en kwamen we een kamer binnen waar ik elke week eetles zou krijgen. De kamer zat vol speelgoed en als kind voelde je je erg op je gemak. Mijn ”eetjuffrouw”, zoals ik het noemde, heette Monique. Ze was ontzettend begripvol en geduldig. We begonnen met een mini-kopje melk (en dan bedoel ik echt mini, een klein slokje en je had het op). Ik dronk stukjes melk uit het kopje en uiteindelijk mocht ik grotere kopjes melk drinken, totdat we samen hand in hand liepen naar de keuken om aan een kok te vragen of ik ook een grote beker mocht, omdat het aardig goed ging. Het was dus een fijn begin, en de week erna begon in stukjes hagelslag te eten. Haar methode was ”Hap, slik, weg!”, waarbij ik dus alleen dingen leerde te eten die ik gelijk kon doorslikken.
Ik had ook een schriftje waarin Monique huiswerk voor me opschreef. Als ik het huiswerk had gemaakt voor de dag (zoals een klein kopje melk drinken) werd ik beloond met een sticker. Ik nam dit schriftje ook mee naar school zodat ik aan al mijn klasgenootjes kon laten zien wat ik allemaal begon te eten. Niemand vond het raar dat ik sondevoeding had, ze waren juist trots dat ook ik begon te eten!

Mijn ouders keken een keer vanuit zo’n dubbel raam, waarvan de binnenkant lijkt op een spiegel. Ze konden mij dus zien, en ik hen niet. Mijn moeder vertelde me later dat ze me altijd met grote angstogen naar het nieuwe ”gerecht” zag kijken, maar dat ik desondanks de enorme angst deze opzij legde en toch begon te eten. Ik heb zelfs nachtmerries gehad waarna ik huilend naar mijn ouders ging om te vertellen dat ik het eten best eng vond, maar na ongeveer een jaar was het dan zo ver; ik kon happen, eten en slikken en ik mocht mijn eerste eetdiploma in ontvangst nemen. Ik at gepureerd avondeten en meer makkelijk verteerbaar voedsel, maar probeerde zelfs ook Nibbits te eten.

De kroning van de Eetkoning met Monique

Bij het behalen van mijn eetdiploma kreeg ik een 8 voor happen en voor slikken (totaal nutteloze cijfers nu je erover nadenkt, maar als kind was ik apetrots op mezelf). Zesjarige Joost kon eindelijk eten, en dat moest gevierd worden! Mijn sonde kon er eindelijk uit. Ik kreeg een step en mijn moeder maakte een Eetkroon, waarop pakjes van Danoontje op werden geniet, waarbij ik alle klassen langs kon gaan met traktaties. Thuis werd het gevierd met een feestje en kreeg ik enorm veel cadeautjes. Eetkoning Joost was ik geworden, maar de strijd ging verder!

Ik was namelijk nog niet klaar, want kauwen had ik nog niet echt onder de knie. De wekelijkse lessen gingen door, en nu begon ik ook aan dingen zoals brood en dergelijke. Nu was het ”Hap, kauw, slik, weg!” Na nog meer lessen was het dan zover, ik kreeg mijn uiteindelijke eetdiploma, met een 8 voor happen, een 9 voor slikken (vooruitgang!) en een 9 voor kauwen! Ik kon redelijk normaal eten, hoewel ik nog steeds gepureerde groenten en aardappelen nam als avondeten. De strijd was dus bijna voorbij, maar ik had nog wel angst voor nieuw soorten voedsel. De lessen waren over, maar mijn ouders moesten mij verder onderwijzen om meer dingen te eten.

De fotolijst bij de kamer van mijn ouders, links ik met mijn infuus voor de sonde, midden eetkoning Joost en rechts met mijn cadeau, een prachtige step, samen met mijn kleine zusje
Mijn eetdiploma’s

Jaren gingen voorbij, en ik begon langzaamaan meer dingen te proeven, zoals taart, pannenkoeken, chocopasta, koekjes, kipnuggets (dat ik daar niet eerder aan begon…) en meer. Maar dat gepureerde voedsel? Dat bleef jammer genoeg een hele tijd doorgaan, totdat ik me moest opgeven voor de werkweek van school, waarin ik 5 dagen in het buitenland zou zijn. Dan moet ik wel normaal avondeten! In de zomervakantie waarin ik 15 was, sloeg de knop om en wilde ik niets liever dan normaal avondeten, want ik had uitgevonden dat vlees ontzettend lekker was. Binnen een week kwam ik elke dag voor het diner langs de keuken om alvast te ruiken hoe het eten zou smaken. Ik ging eindelijk van eten houden en de angst was voorbij! Ik had dus een hoop eten in te halen, en reken maar dat ik zeker veel heb ingehaald… De barbecue’s die vakantie waren fantastisch….

Ik met een smachtende blik en hongerige maag terwijl deze lekkere gamba’s voor mijn neus stonden… Man, ik had eerder moeten weten dat eten zo lekker was!

De strijd was eindelijk over, ik kan nu vrijwel alles eten zonder me af te vragen of ik zou moeten kokhalzen door het eten. De zesjarige Joost was dan wel bang, maar toch zette hij door en doorbrak hij zijn angsten. De kleine ik had een positieve blik op het leven en vocht door tot hij zijn doel had bereikt. Dit jochie mag dan wel maar 6 jaar oud zijn, 13 jaar later moet ik toch zeggen dat ik veel van mijn jonge ik kan leren, omdat hij dondersgoed wist dat opgeven nooit een optie is, hoe moeilijk en angstaanjagend de opdracht ook is. 🙂

Mocht je eens de visie van mijn ouders willen lezen, kan je hier naar de pagina gaan met hun verhaal. Ik word er altijd door ontroerd, mijn ouders waren zo bezorgd, maar zo trots als een pauw op hun zoon! 🙂

Laat het me gerust even weten of deze Eetkoning vaker wat persoonlijke verhalen moet vertellen, want af en toe zijn er verhalen die wel de moeite waard zijn om verteld te worden 🙂

Blijf eten iedereen! 🙂 (en ”eetjuf”’ Monique, bedankt voor alle lessen, het begrip, het geduld en de tijd die je in me stak, ik zal onze eetlessen nooit vergeten!)

Book Haul Boekenfestijn Utrecht – hou je vast, 30 boeken…

Hallo beste lezertjes (en goede vrienden!),

Goede vrienden? Jep, goede vrienden. Zaterdag had ik een feestje met wat vrienden, en laat Joost zo sneeky zijn om een paar briefjes uit te delen met de link naar mijn blog zonder er iets over te vertellen. Mensen dachten eerst dat ik een moord had begaan en dat er in dat briefje stond waar ze het lijk konden vinden, maar jullie hebben het mis, ik heb namelijk een blog! 🙂 (laten we het niet hebben over het feit dat jullie me verdenken van moord, jullie kennen me toch wel? 😛  ) Tot nu toe heb ik hele leuke reacties gekregen, bedankt iedereen! Binnenkort komt de Facebook-pagina online te staan!

Maar goed, nu het onderwerp waar we voor gekomen zijn, namelijk de Book Haul! De video was opgenomen, maar er zijn problemen met het overzetten op de computer, en laat mijn vader nou weinig tijd hebben (en ik ook, woensdag alweer een tussentoets bij mij op de universiteit!) besloot ik maar de Book Haul nu te maken met foto’s. Video’s komen heus nog wel, nu moeten jullie het alleen even met tekst en foto’s doen.

Het Boekenfestijn in Utrecht heb ik twee keer bezocht, op de donderdag en zaterdag. Na mijn college op de donderdag stapte ik meteen de metro en trein in om uit te komen op centraal station, waar een mede leesgek op me wachtte. Terwijl ik genoeg geld had (ik durf alleen niet meer op mijn rekening te kijken…), had de mede boekenfanaat maar 15 euro, dus terwijl ik onwijs veel boeken in mijn kar stopte, bleef het bij de ander op 3 boeken. Juist, en dan kom ik met 23 boeken aan! Ik kreeg ook twee tassen mee die overvol zaten… Oeps…

Hier dus de buit van mijn eerste bezoek aan het Boekenfestijn in Utrecht:

De Heksenoorlog-trilogie (9 euro)
1. De Clan van de Wolvin
2. De IJswoestijn
3. De vloek van Odi
The Hunger Games (15 euro)
4. The Hunger Games
5. Catching Fire
6. Mockinjay
Ik hoorde al goede verhalen over de Heksenoorlog, dus toen ik die aan het begin zag als pakket, deed ik hem gelijk in mijn kar. Daarna zag ik gelijk The Hunger Games in het Engels. Ik heb de boeken al in het Nederlands, maar… The Hunger Games… Oke, doe er maar bij!

Tunnels (32 euro)
7. Tunnels
8. Dieper
9. Dichtbij
10. Vrije Val
11. Draaikolk
12. Bestemming
Hitchhiker’s Guide to the Galaxy (10 euro)
13. Het restaurant aan het einde van het heelal
14. Het leven, het heelal en de rest
15. Tot ziens en bedankt voor de vis
16. Grotendeels ongevaarlijk
17. En dan nog iets
Drie jaar geleden las ik op vakantie het eerste deel van de Tunnels-serie, en ik had hem al binnen een dag uit. Ik herinner me nog dat de hoofdpersoon ondergronds ging en daar een heel volk ontdekte. Er gebeurde enorm veel en hoewel een verhaal wat zich voornamelijk ondergronds afspeelt me maar saai leek, sprak dit boek me toch erg aan. Ik was ook benieuwd naar de rest van de serie, maar had niet verder gelezen. Gelukkig kon ik op verschillende plekken alle delen vinden van deze serie, dus die ging mee naar huis!
The Hitchhiker’s Guide to the Galaxy leek me ook heel gaaf, en aangezien elk deel voor 2 euro aanwezig was, nam ik die ook mee. Jammer genoeg hadden ze deel 1 niet, maar die vind ik nog wel… (iemand een idee waar je die goedkoop kan kopen? Op internet is het eerste deel 19 euro, dus dat kan stukken goedkoper als je vergelijkt met de 2 euro die ik voor elk boek heb betaald…)

18. De Vijfde golf (10 euro)
19. Als ik blijf & Wacht op mij (4 euro)
20. De vallei 4: De voorspelling (10 euro)
De Vijfde Golf wilde ik al een tijdje hebben, deels omdat ik hoorde dat het boek verfilmd wordt. If I Stay wil ik zien in de bios, dus gelukkig kon ik beide delen in een boek vinden, met de recensie: Als ik blijf en Wacht op mij. Ik had ook al de eerste 3 delen van de Vallei, dus het vierde deel kon ik gelukkig voor een wat goedkoper prijsje krijgen dan in de winkel.

21. Hobbit: wegwijzer (5 euro)
22. Het meisje dat in vuur en vlam stond (6 euro)
23. The Hunger Games A-Z (2.50 euro)
De Hobbit wegwijzer van de eerste film had ik al eerder gelezen, maar aangezien ik al wat filmboeken heb, wilde ik deze aan mijn verzameling toevoegen. Ook heb ik genoeg boeken over The Hunger Games, dus de andere twee boeken heb ik ook gekocht. In Het meisje dat in vuur en vlam stond ben ik al in begonnen en daar maak ik ook een recensie van, en de recensie van The Hunger Games A-Z kan je hier vinden.

Met deze boeken kwam ik dus de eerste dag thuis. Zondag zou ik naar Manuscripta gaan en zou ik schrijvers kunnen zien die boeken signeren, maar ik had van geen enkele schrijver een boek! Dus ja, dan wil je terug naar het boekenfestijn, want ik had boeken van Mel Wallis de Vries en John Boyne gezien! Gelukkig gingen mijn oom, neefje en nichtje op de zaterdag naar het Boekenfestijn en mocht ik mee. Ja hoor, nog meer geld aan boeken uitgeven!
Hier de boeken van het tweede dagje Boekenfestijn:

24. Vuurvliegjes (4 euro)
25. Warm Bodies (5 euro)
26. Onsterfelijk (9 euro)
Dit waren wat boeken die ik zag en toch maar kocht, hoewel ik voor andere boeken kwam. Gayle Forman vind ik echt een goede schijfster, dus nam ik Vuurvliegjes maar mee zodat ik meer van haar kon lezen. Ik heb de film Warm Bodies nog niet gezien, maar hij leek me wel grappig dus kocht ik het boek.
De boeken van Clavis vind ik echt schitterend, dus toen ik Onsterfelijk zag liggen, moest ik hem wel meenemen!

27. De jongen in de gestreepte pyjama (7 euro)
28. Noah Barleywater gaat ervan door (7 euro)
29. Fout (3 euro)
30. Buiten Zinnen (4 euro)
En ja hoor, ik heb wat boeken binnen van de schrijvers tijdens Manuscripta en ik heb ze laten signeren! De jongen in de gestreepte pyjama heb ik gelezen in de derde klas en vond ik heel mooi, het andere boek van John Boyne lijkt me ook geweldig aangezien dat ook vanuit het perspectief van een kind is geschreven.
Fout had ik al gelijk uit op de terugreis naar huis in de bus, en Buiten Zinnen had ik ook binnen een dagje uit. Hier de recensie van Fout en hier de recensie van Buiten Zinnen. Er waren meer boeken van Mel Wallis de Vries, maar anders kocht ik wel heel veel boeken…

De dag erna kwam Manuscripta aan de beurt, en daar heb ik ook nog 2 boeken gekocht, maar die bewaar ik voor de Book Haul van september (en geen zorgen, september is al bijna afgelopen). Ook heb ik nog een boek gekocht wat je kan winnen, maar die staat hier niet tussen. Welk boek is dit? Ach, daar kom je nog wel achter. Wanneer ik een pagina op Facebook heb komt er al snel een recensie van dit boek online, en maak je meteen kans om dit boek te winnen! Ik kan al verklappen dat het een geweldig en redelijk onbekend boek is, zeker de moeite waard om te lezen! Wacht dus geduldig af en wie weet kan jij dan dit speciale boek winnen 🙂

Dit was mijn Bookhaul voor deze keer. Je kan alle bedragen bij elkaar optellen en erachter komen hoeveel ik heb uitgegeven, geloof me, het is een aardig groot bedrag…

Welke boeken heb jij ook in je boekenkast staan en zou ik zeker moeten gaan lezen? 🙂

Recensie: Wacht op mij (If I Stay #2)

Titel: Wacht op mij (If I Stay #2)
Auteur: Gayle Forman
Genre: Young Adult, romantiek
Uitgeverij: New Book
Bladzijdes: 253
Bindwijze: Paperback
Prijs: 14,95
Cijfer: 8/10
Link naar de Goodreads pagina

Waarschuwing: in deze recensie komen spoilers voor van If I Stay. Als je het eerste deel (Als ik blijf) nog niet hebt gelezen, raad ik je aan deze recensie niet te lezen, aangezien er dingen uit deel 1 hierin worden verteld. Mijn recensie voor het eerste deel, Als ik blijf, kan je uiteraard lezen, de recensie is hier te vinden.

Twee jaar geleden werd Mia wakker uit haar coma. Sinds die tijd is de band tussen Mia en Adam compleet veranderd. Het koppel is uit elkaar gegroeid en ze hebben allebei een ander leven: Mia is beroemd door haar muziek op de cello en de band van Adam is doorgebroken in de muziekwereld en hij kan bijna beginnen aan zijn tour. Adam heeft nu ook een andere vriendin, maar hij kan de roem gewoon niet aan. Hij heeft veel medicijnen tegen de spanning en hij drinkt en rookt veel. Morgen gaat hij naar London voor zijn wereldtournee, maar dan komt hij Mia tegen in New York…

Wacht op mij is het tweede deel in de duologie van Gayle Forman. Zelf vond ik het eerste deel geweldig en was ik tevreden met het einde. Een tweede deel leek me eigenlijk wel overbodig: het einde waarin Mia gewekt wordt uit haar coma door Adam vond ik al bevredigend genoeg. Natuurlijk wil je wel weten hoe het verder gaat, maar de liefde tussen de twee die ervoor zorgde dat Mia wakker werd vond ik een goed einde. Waarom moet er dan een tweede deel komen? Ik begon dit boek dus met een lichte afkeer.

De afkeer werd alleen maar groter toen ik daadwerkelijk begon in het boek. De eerste 2 hoofdstukken… Wat? Het is uit!? Dat is niet de bedoeling! Die twee zijn gemaakt voor elkaar, juist omdat ze zo veel hebben meegemaakt, en dan gaan ze toch hun eigen weg? De frustratie in het begin zat er voor mij dus dik in. Ik twijfelde bijna of ik het boek weg zou leggen, maar aangezien ik lovende recensies had gelezen over dit boek, moest ik hem wel uitlezen. Wie weet zou ik na het lezen meer vrede ermee hebben.
En ja, dat was ook zo. De dingen die in Als ik blijf waren gebeurd, hebben een enorme impact gehad op Mia en Adam en als lezer kom je er als lezer achter wat er nog meer afspeelde in de hoofden van het muzikale koppel. Dit boek heb ik toch met een positieve blik uitgelezen.

Dit deel lees je vanuit het perspectief van Adam. Adam heeft de laatste jaren enorm veel meegemaakt, van een depressie tot een muzikale doorbraak en een nieuwe vriendin. Het is ook heel anders om Adams visie te lezen in plaats van Mia. Forman heeft Adam een totaal andere klank gegeven wat de schrijfstijl betreft, dat is best indrukwekkend. Mia is van de klassieke muziek, en Adam van de rock. Hun verschillende muziekstijlen worden dus ook benadrukt door de verschillende schrijfstijlen. Je leest het verhaal vanuit Adam, niet van Mia, en dat is duidelijk te merken. Ook in dit deel komen er weer wat flashbacks van de afgelopen twee jaar. Je gaat nu veel dieper op Adam in en je leert hem nog beter kennen. Zijn verslavingen aan de medicijnen en tabak zijn nog best begrijpelijk aangezien hij geen fijne tijd heeft gehad en probeerde te vluchten in ontspannende middelen. Zijn frustratie is duidelijk te merken, de emoties van Adam slok je als het ware zelf op.

Het verhaal is wederom heel mooi. Het speelt ook maar een paar dagen af, maar er wordt genoeg verteld. De hoofdstukken lezen makkelijk weg. Halverwege het boek komt het onderwerp over hun relatie steeds meer naar voren en hoewel ik niet zo hou van hoofdstukken waarin conversaties over relaties alleen  maar worden beschreven, vond ik de gesprekken tussen Adam en Mia best interessant en werden de karakters nog realistischer.

Na het lezen van dit boek, ben ik toch blij dat ik Wacht op mij heb gelezen. Het einde was, net zoals deel 1, prachtig en krijg je achteraf een fijn gevoel. Hoewel ik het tweede deel eerst overbodig leek te vinden, werd ik aangenaam verrast en is dit boek de ultieme afsluiter van deze duologie. Ik twijfel er niet aan dat ik dit boek wel vaker ga lezen en dat andere boeken van Gayle Forman gauw in mijn boekenkast komen te liggen!

SSS: Super 6 boeken die ik niet uit mijn hoofd kon zetten nadat ze uit waren

Het leed van een enorme Book-hangover, elke boekenwurm herkent het wel. Je leest een prachtig, je leest het uit, en dan?…. BAM, het is over. Auw…

Elke week maakt BookBabbles een Super Six Saturday, en deze week is het de Super 6 boeken die ik niet uit mijn hoofd kon zetten nadat ze uit waren. Ook ik heb boeken die maar in mijn hoofd blijven rondspoken, ik waarschuw je alvast: deze boeken zijn steengoed, maar man, de Book-hangover is gruwelijk…

1. The Perks of being a wallflower (Stephen Chbosky)
Zoals je misschien al hebben gelezen in mijn recensie over dit boek ben ik een enorme fan van Stephen Chbosky. Het verhaal van Charlie is echt zo droevig, vrolijk en prachtig tegelijk! Het is een achtbaan aan emoties en achteraf wist ik gewoon bijna niet was ik moest doen. Het verhaal was afgelopen, maar alle gesprekken en quotes bleven me bij.

2. Zeven Minuten Na Middernacht (Patrick Ness, Siobhan Dowd)
Dit boek is echt enorm ontroerend. Siobhan Dowd begon met dit boek, maar ze kwam te overlijden en vertelde aan Patrick Ness dat hij het verhaal moest afronden, wat hij op spectaculaire wijze heeft gedaan. Dit boek is al mooi met zijn illustraties, maar het verhaal is ook zo prachtig! Ik werd dan ook bezeten van dit boek, binnenkort wil ik het weer lezen!

3. The Fault In Our Stars (John Green)
Is hier nog een uitleg voor nodig? Ik geloof van niet.

4. Darlah: 172 uur op de maan (Johan Harstad)
Ik krijg nog steeds rillingen op mijn rug als ik aan dit boek terugdenk…

5. Percy Jackson De Laatste Olympier (Rick Riordan)
Ik kon wel bijna janken toen ik dit boek uit had. Dat einde… wow… Gelukkig kwam ik er snel achter dat er een serie daarna kwam, dus ik kon gewoon verder lezen over Percy en de andere Halfgoden!

6. Harry Potter en de Relieken van de Dood (J.K. Rowling)
Aangezien dit als een soort afscheid voelde van Hoggwarts, was dit boek nog best treurig. Het einde was nabij! Ik voelde me echt enorm leeg toen ik het boek uitlas, maar goed dat ik jaren later de Hoggwarts Library in de winkel zag!

Dat was mijn SSS voor deze week. Hebben we nog dingen gemeen? 🙂

P.S. Nog bedankt voor alle reacties op mijn vorige post. Binnenkort komt NerdyGeekyFanboy op Facebook! 🙂 Eerst nog even aan wat meer vrienden vertellen dat ik blog, en dan kan je mijn pagina liken!

Blogger-talk: Facebookpagina, handig of niet?

Beste medebloggers/lezers,

Vorige week op Manuscripta heb ik af en toe mijn blog genoemd aan andere boekenlezers, waarop ze vervolgens zeiden ”Zit je ook op Facebook?” waarop ik ze moest teleurstellen, aangezien mijn blog alleen te vinden is op Bloglovin en via Goodreads. Aan de reacties van iedereen te zien zou het dus handig zijn om ook een Facebook-pagina aan te maken, zodat mensen die geen Bloglovin hebben me daarop kunnen opzoeken. Maar wil ik dat eigenlijk wel? Ik loop dus een beetje te twijfelen en daarom zou ik graag wat raad willen van andere (boeken)bloggers die hier al wat ervaring mee hebben.

Een twijfelaar ben ik dus, vandaar dat ik even een lijst maak met de voor- en nadelen van een eigen Facebook-pagina, waardoor je misschien mijn twijfel wat meer snapt.

Voordelen:
– Door een Facebook-pagina komen er meer bezoekers. Niet dat ik er op uit ben om enorm veel bezoekers te krijgen, maar het is altijd leuk om te zien dat je berichten vaak worden bekeken.
– Mensen die geen Bloglovin hebben kunnen je via Facebook wel volgen. Ik neem aan dat de likes op je pagina misschien ook wat groter zijn dan de volgers op Bloglovin, aangezien mensen uit mijn omgeving mij dan ook gaan volgen (hebben mensen hier ervaring mee of cijfers?)
– Door Facebook hebben mensen een extra mogelijkheid om mijn blog te vinden. Voor hetzelfde geld kunnen uitgeverijen mij sneller vinden of word ik eerder uitgenodigd voor evenementen die te maken hebben met boeken/fandoms.
Daarbij zal ik denk niet elke post op Facebook zetten, maar alleen de leuke posts die het lezen echt waard zijn (ik wil mijn volgers namelijk niet volspammen met al mijn posts).
Facebook is dus een mooie manier om mijn publiek wat te vergroten, maar uiteraard zijn er ook nadelen, anders zou ik natuurlijk niet twijfelen.

Nadelen:
– Mensen uit mijn omgeving (vrienden, familie, kennissen) zullen mijn blog kunnen bekijken. Is dit een nadeel? Nou ja, dat zou het kunnen zijn. Mijn ouders en zusje zijn namelijk de enige personen die weten dat ik al een tijdje blog, maar ik heb dit nog nooit verteld aan mijn vrienden. Toevallig heb ik het gisteren aan een oudklasgenoot vertelt en die vond mijn blog wel leuk, dus dat is zeker fijn. Ach ja, in dit geval ben ik dan weer een echt muurbloempje die niet om aandacht vraagt, en daarnaast vind ik het wel heel spannend om te vertellen dat ik een blog heb. Vrienden lezen dan wel mijn recensies op Fantasywereld en YoungAdultBooks, maar dit is toch heel anders. Af en toe post ik nog wel persoonlijke dingen, en dan vind ik het best spannend als vrienden en familie dat zouden lezen. Daarbij zou mijn pagina op Facebook dan ook in één klap laten zien dat ik een blog heb terwijl niemand er nog wat vanaf weet. Ik wil de komende tijd wel wat meer mijn blog bekend laten maken bij vrienden, maar dat is nog steeds spannend, wat nou als goede vrienden het eigenlijk niet leuk vinden? (Mijn ”Wat als…” gedachten reiken tot de oneindigheid…)
– Ik ben bang voor eventuele negatieve reacties. Ach, mijn vrienden vertrouw ik wel, maar als mensen kritiek op me hebben in negatieve zin vind ik dat uiteraard niet fijn. Voor hetzelfde geld is er een enorme internet-troll die gemene reacties neerzet op mijn blog of iets dergelijks (ach, in dit geval ben ik weer pessimistisch en ga ik gelijk van het ergste uit).

Een Facebook-pagina lijkt me dus zeker leuk, maar ik weet niet of ik het daadwerkelijk zo fijn ga vinden. De voordelen zijn wel redelijk beter dan de nadelen, maar de twijfels blijven bestaan. Daarom zou ik graag wat raad van medebloggers willen. Kreeg je blog na het maken van een Facebook-pagina meer views en volgers? Hoe reageerde iedereen op je blog en waren er negatieve reacties? Ben je blij dat je een pagina op Facebook hebt of had je het liever niet gedaan? En weten veel mensen uit jouw omgeving dat je een blog hebt en wat vinden ze er van?

Hopelijk helpen jullie mij een beetje op weg! 🙂 En wie weet staat NerdyGeekyFanboy binnenkort dan ook op Facebook!