Recensie: Hart-Slag

Titel: Hart-Slag

Auteur: Joanne Carlton

Genre: Contemporary, Young Adult

Uitgeverij: Hamley Books

Bladzijdes: 476

Bindwijze: Paperback

ISBN: 9789082893908

Prijs: 19,50

Link naar de pagina op Goodreads

 

Sam en Jasper zijn door een heftige gebeurtenis uit het verleden beste vrienden geworden. Sam is een genie en op zestienjarige studeert ze al geneeskunde, terwijl Jasper graag het bedrijf van zijn vader wil overnemen, hoewel zijn opleiding en zijn sport niet volledig bij hem passen. Hij moet hard studeren, maar zijn werkelijke passie ligt bij muziek. Wanneer Jasper te horen krijgt dat hij een tumor in zijn hart heeft, weet hij dat zijn leven bijna is afgelopen. Sam neemt Jasper mee naar Londen, om zijn laatste wens te vervullen: optreden voor een publiek. Samen proberen ze Jaspers droom te vervullen, terwijl het definitieve afscheid nadert…

 

Een aantal weken geleden werd ik benaderd voor een blogtour rondom Hart-Slag, een aangrijpend verhaal over twee jongeren die hun dromen najagen. Het verhaal sprak me wel aan, dus al snel kon ik bijdragen aan de blogtour. Er zijn al veel blogs voorbij gekomen en de meeste recensies zijn erg lovend, maar wat vond ik van het verhaal?

 

Hart-Slag is een verhaal waar ik ontzettend veel over te zeggen heb. Zowel goede, als minder goede punten. Het begin van het verhaal vond ik soms iets te dramatisch. Jasper wil net als zijn vader worden, hoewel zijn passie ligt bij muziek. Hij doet een opleiding die hij eigenlijk helemaal niet kan en doet aan basketbal (net als zijn vader), maar het put hem alleen maar uit. Alles wordt beschreven als een tragedie, net zoals bij Sam. Ze heeft haar familie verloren en woont op zichzelf, hoewel ze een pleegmoeder heeft die veel om haar geeft. Sam is erg hoogbegaafd en autistisch, maar ondanks haar vlakke houding geeft ze veel om Jasper. Ik vond het gehalte qua drama in het begin wel erg hoog, aangezien de personages de neiging hebben om veel zelfmedelijden te hebben. Ik had liever een rustige opbouw gezien, maar in dit verhaal beland je meteen in de tragedie, welke alleen maar meer wordt als Jasper te horen krijgt dat hij nog maar even te leven heeft. Dit was ook niet echt een shock, puur omdat Jaspers leven al dramatisch is in het algemeen. Erg jammer, want daardoor vond ik beide personages wat vermoeiend. Het was niet zo dat ik in de eerste helft van het verhaal het boek met een fijn gevoel oppakte, want alles voelde zo zwaar aan.

Daarbij wordt er veel uitleg gegeven in dit verhaal. Elk hoofdstuk heeft wel een grote beschrijving over het verleden en alle details moeten worden besproken, maar dit vond ik uiteindelijk niet echt prettig. Ik wil juist door de manier van handelen van de personages in het heden zien hoe hun verleden is, ik hoef niet alle uitleg te horen krijgen. Elke deel van een personage heeft geen verklaring nodig, want de lezer zou ook zelf conclusies kunnen trekken uit het gedrag van de personages. Ook werd er meerdere keren benoemd dat de vriendschap tussen Jasper en Sam platonisch is. Ik vond het fijn om te zien dat een verhaal niet eens draait om romantiek, maar na de derde keer lezen over het feit dat ze echt geen relatie (maar dan ook ECHT NIET) met elkaar zouden willen wist ik het wel. Het boek is een vrij dikke pil, maar dit had ook prima wat ingekort kunnen worden als er niet om de haverklap uitleg werd gegeven over de personages en hun achtergrond. Natuurlijk zijn veel details erg fijn en maakt het verhaal realistischer, maar het was net iets te veel van het goede en daardoor ging de vaart wat uit het verhaal.

Jasper en Sam vond ik fijne personages, maar hun hoeveelheid drama en het hoge emotionele gehalte deden wat afbreuk eraan. Vanaf het begin praten beide personages heel intens over hun passies en hun emoties, waardoor de hoeveelheid drama nog groter werd. Hierdoor voelden de personages ook niet aan als zestien en achttien. Ze spraken en handelden heel volwassenen, iets te veel als je het mij vraagt, terwijl sommige acties juist te impulsief en onverstandig waren.

Dit boek is oorspronkelijk in de Engelse taal geschreven en is door de auteur zelf vertaald. Dit werkte voor mij niet. Het kan zijn dat het Vlaamse taalgebruik gewoon van toepassing was, maar veel verschillende vertaalde woorden of zinsstructuren lazen niet lekker. Een intensive care Intensieve Behandeling noemen, of pretty liar vertalen naar mooie leugenaar, ik weet het niet… De vertaling had naar mijn idee wat bijgeschaafd moeten worden, omdat bepaalde woorden en zinnen naar mijn idee niet echt klopten. Mocht je uit België komen hoor ik graag wat jouw ervaring hiermee is, want wie weet klopt alles wel in het Vlaams.

Het verwezenlijken van Jaspers droom vond ik erg mooi, aangezien de twee jongeren naar Londen gaan. Londen is een van mijn favoriete steden, dus ik genoot zeker van de herkenbare setting. Het was alleen niet heel realistisch om te zien hoe getalenteerd Jasper wel niet was. Hij besteedde alleen maar tijd aan zijn studie en sport, maar toch wist hij tijd vrij te maken om zijn muzikale talent te vergroten? En zijn talent is blijkbaar zo verbazingwekkend, zelfs als hij nooit echte training heeft gehad? Dit natuurtalent vond ik wat overdreven, maar was te overzien. Het einde wist mij in ieder geval te verbazen en ik heb erg genoten van de afloop van het verhaal, hoewel sommige aspecten iets te vergezocht waren (ik zal niks verklappen vanwege spoilers). Het wist in ieder geval veel minpunten van het verhaal goed te maken, maar ik vond het op bepaalde punten niet volledig aansluiten op de rest van het verhaal, waardoor het realismegehalte juist aanzienlijk daalde. Jammer, want als een bepaald punt van het einde was weggelaten had ik juist ontzettend genoten van het slot en zou het voor mij een grotere emotionele lading hebben.

Hart-Slag is een bijzonder verhaal over twee jongeren die een laatste wens vervullen. Dit verhaal laat zien dat je tijdens de laatste momenten nog veel kan bereiken en veel kan betekenen voor anderen. Joanne Carlton heeft ook een emotionele achtergrond met dit boek, waardoor dit verhaal zeker mooi gevonden kan worden door de lezers. Helaas wist het niet mijn gevoelige snaar te raken, hoewel het einde mij in zekere hoogte wel wist te ontroeren. De hoeveelheid dramatiek, de perfecte toevalligheden, het was het voor mij helaas allemaal net niet… Maar laat je vooral niet demotiveren door mijn recensie, want de andere bijdragers aan deze blogtour zijn erg enthousiast over dit verhaal. Wie weet krijg jij wel een emotionele binding met deze bijzondere personages en word je ontroerd door de emotionele weg die Jasper en Sam tot het einde afleggen…

Beoordeling: 5/10

Ik heb dit boek mogen ontvangen als recensie-exemplaar vanwege mijn deelname aan de blogtour rondom dit boek.

2 reacties

  1. Dat een boek niet eerst langzaam opbouwt maar gelijk knalt, is voor mij juist een groot pluspunt. Anders ga ik wel zware literatuur lezen. Misschien een aanrader? Jammer dat je geen feeling kreeg met de personages. Ik vond het boek juist een voorbeeld waar ik eindelijk eens wel echt betrokken raakte bij de personages en het geen 1 dimensionale personen waren. Maar smaken verschillen, wat al blijkt uit dat ik liever Vlaamse woorden in een verhaal lees dan de irritante gewoonte van jonge Nederlanders die overal Engels doorheen mixen. Voor jou dus speciaal het woord feeling gebruikt. Op naar hopelijk leukere boeken voor jou Joost.

    Groet, Ink

    Ps: ik vond je recensie wel erg langdradig voor iemand die niet van lang en veel uitleg houdt

  2. Ik ben het zeker met je eens: ik had ook moeite met het vele Vlaams en letterlijk vertaalde Engels in de schrijfstijl, de langdradigheid (te veel tell en veel te weinig show) en met hoe zwaar alles aanvoelde. De thema’s en de plottwist vond ik dan wel weer heel erg goed, dus daardoor vond ik het boek uiteindelijk toch nog wel 4 sterren waard. Het is een mooi boek, maar het had absoluut beter gekund.

Geef een reactie

Your email address will not be published.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.