Recensie: Noem me Nathan

Titel: Noem me Nathan

Auteurs: Catherine Castro & Quentin Zuttion

Vertaling: Arend Jan van Oudheusden

Genre: Graphic Novel, Contemporary

Uitgeverij: Querido Glow

Bladzijdes: 143

Bindwijze: Paperback

ISBN: 9789045125039

Prijs: 18,99

Link naar de pagina op Goodreads

Nathan belandt in de puberteit, een tijd waarin zijn lichaam niet vormt hoe hij is. Zijn lichaam krijgt borsten, terwijl hij dat totaal niet bij zichzelf vindt passen. Zijn omgeving ziet hem als een meisje, maar dat wil hij niet zijn. Hij heeft moeite met zijn identiteit, maar zijn naasten zullen hem accepteren zoals hij is.

Querido Glow is een imprint dat zich richt op verhalen waarin diverse personages aan het woord komen. Personages van kleur, personages met een andere seksualiteit of geslacht, Querido Glow probeert veel verschillende stemmen een podium te geven. Noem me Nathan is een graphic novel over een transgender jongen en de zoektocht naar hemzelf. Weet dit waargebeurde verhaal een goede indruk achter te laten op de lezer?

Noem me Nathan is een realistisch verhaal waarin een jongen merkt dat zijn lichaam zich niet vormt zoals hij wil. Vanaf kleins af aan geeft familie hem meisjesspullen en kleding, terwijl hij dit totaal niet wilt. Hij voelt zich onbegrepen, want hij wil helemaal geen meisje zijn. De link naar transgender zijn is nog niet gelegd, waardoor je merkt hoe zwaar Nathan het heeft. Zijn familie weet geen raad met hem en zien hem nog als meisje, terwijl hij juist kort haar wilt hebben, zonder borsten wilt rondlopen en verliefd is op meisjes. Hij keert helemaal in zichzelf omdat hij zo in de knoop zit, wat hartverscheurend is om te zien. Gelukkig weet hij steeds meer zichzelf te vinden en is het hartverwarmend om te zien dat zijn familie en vrienden hem accepteren en hem steunen in zijn transitie.

De tekenstijl is kenmerkend door veel dunne lijn en grote kleurvlakken. Niet perse mijn favoriete stijl, maar het weet wel erg te passen bij de verhaallijn. Vooral de gedachtegang van Nathan en zijn afkeer voor zijn eigen lichaam wordt heel beeldend beschreven. Transgender kinderen kunnen erg opgelucht zijn als ze eindelijk weten wie ze zijn, maar dan hebben ze alsnog een lange weg te gaan. Het is daarom des te pijnlijker dat transzorg in Nederland nog zo veel beter kan, helemaal door lange wachtlijsten waardoor jongeren nog lang hun eigen lichaam de verkeerde kant op zien gaan.

Nathans verhaal is aangrijpend en weet je meer inzicht te geven in het leven van een transgender jongen. Ik hoop dat het de ogen kan openen voor veel mensen die juist weinig weten van transgenders en daar soms verkeerde uitspraken over doen, want transgender jongeren hebben een lange weg die ze moeten bewandelen. Nathan geeft een hoopvol verhaal waarin de acceptatie hoog staat, wat ontzettend mooi is om te zien. Deze verhaalvorm is erg passend bij een verhaal zoals deze, het kan een erg prettig verhaal zijn voor jongeren die in de knoop zitten met zichzelf.

Beoordeling: 8/10

Ik heb dit boek mogen ontvangen als recensie-exemplaar, in ruil voor een eerlijke recensie en promotie op social media, waar ik de uitgeverij zeer dankbaar voor ben.

Geef een reactie

Jouw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.